جلسه ی شاهنامه خوانی ما با این بیت آغاز شد:

چو با باختر ساختی ساز جنگ                  شکیبایی آراستی با درنگ

انوشیروان سوالات موبدان را که درباره ی پروردگار، بدی و نیکی، خرد و مرگ، زندگی و شادی و اندوه و ... پرسیده می شد، با متانت و رفتار شایسته پاسخ گفت.

ز هر کار کردن ترا ننگ نیست            اگر چند با بدی و با رنگ نیست

اگر بدگمانی گشاید زبان                تو تندی مکن هیچ با بدگمان

هر آنکس که با بیم و اندوه زیست     بر آن زندگی زار باید گریست

ز گیتی زبونتر مر آن را شناس          که نیکی سگالید با ناسپاس

چو هنگامه ی رفتن آمد فراز             زمانه نگردد بپرهیز باز

کتاب : زنان شیفته

(روانشناسی محبت بی تناسب)

نویسنده: رابین نوروود

مترجم: مهدی قراچه داغی

چاپ نهم ، نشر پیکان ، تهران 1390

بخشی از کتاب: اگر شما هم درگیر همسری هستید که فکر و ذکرتان را به خود مشغول کرده، بدانید که ریشه های این مشغله ذهنی به جای عشق، هراس بوده است. زنانی که اضطرارگونه و بیش از حد تناسب محبت می کنند پر از هراس هستند. هراس از تنها شدن، هراس از اینکه کسی آن ها را دوست نداشته باشد. هراس از اینکه ارزشمند نباشند، نادیده انگاشته شوند و فراموش گردند. ما عشقمان را ارزانی مردها می کنیم به این امید که به پایان هراس برسیم. اما اگر محبت تولید محبت متقابل نکند به هراسمان اضافه می شود. وقتی با روشی که انتخاب کرده ایم به خواسته ی خود نمی رسیم بیشتر محبت می کنیم و گرفتار عشق بی تناسب می شویم.

چهارشنبه 15 مهر 1394

آخرین برنامه ریزی جمعیت برای مراسم روز جهانی کودک در ساعت 15 آغاز و تا 17:45 دقیقه ادامه داشت. در این جلسه مقرر شد کشیدن نقاشی توسط کودکان چه به روی بنر و یا پارچه، بدون موضوع اجباری باشد اما چند موضوع اختیاری که آزادی، دوستی، صلح و محیط زیست بودند، پیشنهاد شد که مورد قبول قرار گرفت. اما قرار شد که کشیدن نقاشی چه بر روی بنر و یا پارچه به صورت گروهی باشد. همچنین در این جلسه کسانی که قصد همکاری با جمعیت در روز برگزاری مراسم را داشتند، تقریبا همگی مشخص شدند. افراد ِاین جلسه، ساعت شروع برنامه را 8 صبح و لحظه ی پایان آن را 12 اعلام کردند. بعد از پایان گفتگوها پیرامون روز جهانی کودک، کتاب های کودک که قرار شد در نمایشگاه به فروش برسند، مشخص شد. همزمان با انتخاب کتاب ها، وسایل مورد نیاز مراسم در جعبه و یا کارتن جایگذاری شد که صبح روز پنجشنبه به دهیاری روستای ریحان آباد منتقل گردید. در اواسط جلسه، دوستی که به دفتر یونیسف رفته بود با تعدای کتابچه و پوستر به ما پیوست. موضوع کتابچه ای که یونیسف در اختیار ما قرار داد، همگی پیمان نامه حقوق کودک بود که ما در روز جمعه آن ها را در میان مردم مهربان ریحان آباد پخش کردیم تا هم حق و حقوق کودکان را به بزرگترها یادآور شویم و هم کودکان را از حقوقشان آگاه سازیم.

پنجشنبه 16 مهر1394

بعد از انتقال وسایل به دهیاری ریحان آباد، با چهار-پنج نفر از بچه های روستا حرف زدیم تا با روحیه آن ها آشنا شویم. هنگام صحبت کردن با بچه ها برای ما مشخص شد که فردا روز شلوغی خواهد بود و مردم ریحان آباد مخصوصا کودکان و نوجوانان از برنامه استقبال خواهند کرد. ما با کمک همان کودکان، چند تا از نقاشی های 2 سال قبل مراسم روز جهانی کودک را که در روستای قشلاق عمرآباد ورامین برگزار شده بود را داخل پارک یعنی محل برگزاری مراسم،  در معرض دید نصب کردیم. در همین روز تصمیم گرفتیم در نمایشگاه کتاب به غیر از بخش فروش کتاب کودک که با قیمت پشت جلد عرضه می شد، غرفه ی دیگری اضافه شود و آن شامل کتاب هایی بود که به روستاییان امکان داد یا کتاب را بخرند و هر مبلغی که دوست دارند بپردازند و یا آن کتاب را به عنوان هدیه از ما قبول کنند. این غرفه بیشتر شامل کتاب برای بزرگترها بود اما کتاب هایی مثل " قصه های خوب برای بچه های خوب " هم در آن وجود داشت. همه ی کتاب های این قسمت توسط روستاییان برداشته شد که ما از ته دل امیدواریم مورد استفاده قرار گیرند.

جمعه 17 مهر 1394

مراسم راس ساعت مقرر در پارک روستای ریحان آباد شهرستان ورامین برگزار شد. برخی از اعضای جمعیت که از تهران آمده بودند، صبحانه ی ساده ای قبل از شروع برنامه خوردند. اولین بخشی که شروع به کار کرد، نقاشی روی بنر با مداد شمعی بود. 15 دقیقه بعد یعنی بخش دوم نقاشی، که نقاشی روی پارچه های یک متر و بیست با رنگ و به وسیله ی قلم مو بود، شروع به کار کرد. به دور هر پارچه، تعداد 4 یا پنج نفر نشستند و به طور گروهی نقاشی های زیبایی را خلق کردند. ما بعد از پایان مراسم، نقاشی ها را داخل پارک و در معرض دید پهن کردیم تا اهالی شاهد هنرنمایی کودکان باشند.

نمایشگاه کتاب هم آغاز به کار کرد. در اواسط کار نمایشگاه کتاب، داستان خوانی فلسفی با یک داستان آغاز شد. در این تکنیک، داستانی خیلی کوتاه انتخاب می شود و قصه گو، بچه ها را وادار به تفکر می کند. و با نظرات خود ِبچه ها، قصه تحلیل می شود. بعد از پایان این بخش، داستان خوانی با هدف ترویج کتاب خوانی با ارائه ی 3 قصه برگزار گردید. در این فعالیت قصه گو سعی می کند داستانی را انتخاب کند و آن را طوری تعریف کند که بچه ها به کتاب خواندن علاقمند شوند. همچنین بچه ها اگر سوالی در مورد داستان داشته باشند، حتما به آن پاسخ داده خواهد شد و گاهی برای پاسخ دادن به سوال های آنها، از کودکان دیگر که در جمع حضور دارند، کمک گرفته می شود.

همزمان با فعالیت تمام این بخش ها، در داخل پارک، کودکان و نوجوانان می توانستند به وسیله ی میکروفن هر شعر یا مطلبی را که دوست دارند به گوش دوستان یا پدر و مادرهایشان که اکثرا در پارک حاضر بودند، برسانند. برخی که میکروفن را به دست می گرفتند، کمتر از 6 و یا حتی 4 سال سن داشتند. ما در این بخش شاهد سنتورنوازی توسط یک کودک 7 ساله بودیم. در لابه لای این بخش که با استقبال زیاد کودکان و نوجوانان مواجه شد، نوای موسیقی و پخش داستان های کودکان که از قبل انتخاب شده بود، جذابیتی خاص به فضای پارک بخشید.

در پایان مراسم و بعد از جمع آوری همه ی وسایل، ما با همکاری چند تا از بچه های ریحان آباد، تمام زباله های پارک حتی آن هایی که در جوب آب افتاده بودند را جمع آوری کردیم و در کیسه های نایلون یا سطل زباله انداختیم. فعالیت ما در روستای ریحان آباد راس ساعت 12 ظهر به پایان رسید. همه ی اعضای جمعیت زنان خورشید از بچه ها به خاطر آن که به موقع در پارک حاضر شدند و در با نظم و انضباط بودند و از پدر و مادرهای مهربان شان که به بچه ها اجازه دادند خوش بگذرانند و همچنین از آقای اسماعیل شریفی دهیار زحمت کش روستای ریحان آباد و مشهدی احمد، نگهبان پارک، تشکر می کنیم و از آقایان حاجیون، نصیری، آرمبو، شیرازی و شمس از اعضای شورای روستا هم متشکریم.

آقای حیدری بخشدار مرکزی ورامین و آقای تاجیک معاون سیاسی فرمانداری ورامین از برنامه ی جمعیت در پارک بازدید کردند که امیدواریم همکاری دولت با سازمان های مردم نهاد تداوم داشته باشد. 

جمعه 17 مهرماه 1394

روستای ریحان آباد ورامین

17 مهرماه 1394

روستای ریحان آباد ورامین

امسال نیز جشن ویژه ی روز جهانی کودک به همت جمعیت زنان خورشید ورامین، پیگیری رسیدن به هدف های انسانی خود در راستای یادآوری و احقاق حقوق کودکان برگزار شد.

ایجاد فضایی متفاوت در قالب برنامه هایی شاد و آموزنده، فضایی که در آن مرز و محدوه های فکری، نژادی، آبی و خاکی و ... که بزرگترها، دولت ها و حاکمان، خود را در آن قاب می گیرند، وجود نداشته باشد.

فرصتی برای کودکان و یا شاید فرصتی دیگر برای ما تا در کنار کودکان، کودکی از سر گیریم. از جلد بزرگی به درآییم و رنگ بازی بدون مرز را از کودکان بیاموریم. نقاشی بدون ترس را.

به دنبال دنباله ی بادبادک کودکی دویدن در سپیدی فکری عاری از چرک را.

گوش سپردن به ترانه های کودکان، رقصیدن ها و دویدن های بی واهمه، رسیدن های بی پایان.

پرنده شدن با بال های رنگارنگ، پرکشیدن در آسمانی بی کران آبی.

سوسک شدن و موش شدن و شیرشدن ها را!

زندگی کردن در خانه ای که همیشه دود گرم بودنش از دودکش اش به هواست و درختی که در کنار خانه ی گرم، همیشه سبز است و هر چهار فصل می شود از شاخه اش میوه ی تازه چید.

زبان مشترک تمام کودکان: دوست داشتن، شاد بودن، زندگی... به گوش می رسد، کافی است رخت اتوکشیده ی بزرگی را کناری گذاشته، ساعتی به کوچه های خاکی آن دوران بازگردیم. دیگر نه صدای جنگ است و نه هراس تفنگ، جوی آب است و تنی عریان تشنه ی آبتنی و ماهی لیز گریزان. پس از خستگی از بازی، صدای دلنشین قصه گوی مهربان.

قصه هایی که آرام جان است و بهانه ای برای خواب. رفتن زیر سقف آسمانی که سهم هر کودک از آن همان تک ستاره ی پرنور است در باورش.

مکان این گردهمایی کودکانه، پارکی در روستای ریحان آباد در تاریخ 17 مهر1394 از ساعت 8 تا 12:30 اعلام شد.

تدارکات لازم دیده شد؛ با دهیاری هماهنگی انجام گرفت. مقداری از وسایل یک روز قبل به دفتر دهیاری منتقل شده بود. بخش های اصلی برنامه ی روز جهانی کودک عبارت بودند از:

-          قصه گویی در سه نوبت

-          نقاشی با مداد شمعی و رنگ گواش

-          برگزاری نمایشگاه و فروشگاه کتاب

-          پخش موسیقی و شعرخوانی و پذیرایی با شکلات و شیرینی.

پارچه نوشته ها و پوسترهایی با شعارهای ویژه ی روز جهانی کودک در محل نصب گردید. شعارهایی که لازم است بزرگترها بیشتر به آن دقت کنند.

پارچه هایی که برای نقاشی با گواش در نظر گرفته شده بود و برش خورده بود در فضایی از پارک بر روی زمین پهن شد. رنگ های آبی، قرمز، زرد، سفید، نارنجی، سبز و... درون ظرف های مخصوص ریخته شد و کنار پارچه ها قرار گرفت. سپس از کودکان دعوت شد تا در گروه های پنج نفره به کشیدن نقاشی مشغول شوند. تعدادی دیگر نیز با مداد شمعی روی بنر نقاشی می کشیدند.

موسیقی با ترانه ای کودکانه پخش می شد. تاثیر خوب و انرژی زیاد آن در محیط جاری بود. در ساختمان مجاور پارک، در یکی از اتاق هایی که دهیاری در اختیار گروه قرار داده بود یکی از اعضای جمعیت برای بچه ها قصه می خواند و عضو دیگری از جمعیت در پارک از بچه ها گزارش می گرفت و از آن ها دعوت به شعرخواندن می کرد.

از نکات خیلی خوب این برنامه استقبال زیاد از نمایشگاه کتاب بود. در کنار این بخش، پیمان نامه ی حقوق کودکان که از یونیسف گرفته شده بود نیز بین والدین کودکان توزیع می شد. تصویر این اتفاقات و شور و هیجان کودکان را عکاس گروه ثبت می کرد.

پس از گذشت نزدیک به 4 ساعت و اجرای برنامه های در نظر گرفته شده، آرام آرام باید وسایل را جمع می کردیم. پارچه های رنگ به رنگ و نقاشی های کودکان را در قسمتی از پارک برای نمایش کنار هم قرار دادیم. با شکلات و شیرینی از بچه ها پذیرایی شد و تعدادی کتاب داستان به عنوان هدیه به آن ها داده شد.

دیگر وقت برگشتن بود. یک ویژه برنامه ی دیگر نیز با حال و هوای کودکانه به پایان رسید. وسایل را به دفتر منتقل کردیم، نقاشی کودکان ریحان آباد به همراه خاطره ی این روز شاد در کنار نقاشی ها و خاطره ی کودکان سال های قبل در دفتر جمعیت زنان خورشید جا خوش کرد.

با تشکر از اهالی محترم و جناب آقای شریفی، دهیار محترم روستای ریحان آباد ورامین که در این برنامه با ما همکاری کردند.