در نشست کتاب خوانی امروز، ادامه ی داستان شاهنامه را که تا جنگ میان دو سپاه ایران و توران رسیده بود، خواندیم.

در ادامه ی جنگ، تورانیان را توان پایداری نبود؛ زریر را در تابوتی زرین نهادند و شاه ایران دستور پایان جنگ را داد.

در میان پهلوانان، گوی نامبردار بود که از دیرباز با اسفندیار دشمنی داشت و چندان در نزد شاه از او به زشتی یاد کرد که شاه اسفندیار را خواست و او را به بند کشید و به گنبدان دژ بردند و در آن جا زندانی کردند.

به جان تو ای خسرو کامران            کجا بردم این خود به دل در گمان

ولیکن تو شاهی و فرمان تو راست        تو را ام من و، بند و زندان تو راست