در نشست کتاب خوانی امروز، دنباله ی داستان شاهنامه را خواندیم:

گشتاسب به سیستان می رود و تا دو سال در زابل می ماند و اوستا و شاه زند را به اهالی آن جا می آموزد. از روی دیگر خاقان چین که با خبر می شود در بلخ جز لهراسب و هفتصد تن، هیچ مرد سپاهی دیگری نیست، تصمیم به کین خواهی می گیرد و سپاهی عظیم به ایران می برد. لهراسب که در ایران تنها مانده بود، در برابر آن سپاه دوام نمی آورد و کشته می شود. تورانیان، کاخ و ایوان پادشاه را به آتش می کشند و آتشکده ها را ویران می کنند و زند و اوستا را می سوزانند.

بدو گفت کز گردش آسمان         بگو آنچه دانی و پنهان ممان

که باشد بدین بد مرا دستگیر؟       ببایدت گفتن همه ناگزیر