با توجه به قرار قبلی بین اعضای شرکت کننده در تور یک روزه، ساعت 6 صبح روز جمعه 14 تیرماه 1392، افراد در میدان راه آهن ورامین حاضر شده و پس از سوار شدن ِ مینی بوسی که از قبل برای رفت و برگشت کرایه شده بود، سفر یک روزه ی خود را آغاز کردند.

اهداف سفر:

-          شرکت در جشن تیرگان و همایش حامیان و دوستداران دماوندکوه.

-          آشنایی با رینه و دیدن قله دماوند.

-          آموزش احترام به محیط زیست و تولید هر چه کمتر زباله.

در این جا لازم می دانم به توضیح مختری در مورد رینه و جشن تیرگان و دماوند بپردازم.

رینه: نزدیک ترین شهر به قله ی دماوند و مناسب ترین منطقه برای دیدن کوه دماوند می باشد.

جشن تیرگان: چهاردهمین روز از تیرماه هر سال می باشد که این روز در سال 1387 در سازمان میراث فرهنگی مازندران به ثبت رسیده است.

و بالاخره دماوند کوه، که مظهر و نماد ملی ایرانیان و مرتفع ترین قله ی ایران می باشد.

در طول مسیر، آقای تهرانی – یکی از شرکت کنندگان این سفر – در مورد نام دماوند به این نکته اشاره کردند که به خاطر سردی هوای منطقه ی دماوند، بومیان تنها 2 ماه از سال را برای سکونت خود در این منطقه انتخاب می کردند، از این رو در گویش محلی به "دوماه وند" مشهور بوده است، که به مرور زمان به "دُماوند" یا "دماوند" تغییر نام داده است.

بعد از گذشت تقریبا 3 ساعت، کنار رودخانه ی جاجرود، در پایین پل، ماشین توقف کرد و افراد به صرف صبحانه ای که توسط جمعیت تدارک دیده شده بود، پرداختند. سپس به مسیر ادامه دادیم تا به دو راهی "رینه – لار" رسیدیم. با توجه به مقصد سفر، راه رینه را در پیش گرفتیم. مسیر کوهستانی بود. هوای پاک و طبیعت زیبای پیرامون، گروه را به وجد آورده بود. آقای تهرانی به معرفی منطقه هایی با نام "گوسفندسرا" ، " فیل‏وند" و برخی از آداب و رسوم مردم این منطقه پرداخت.

ظهر، حدود ساعت 1 بود که به شهر رینه رسیدیم. دماوند استوار چون همیشه پیش رویمان ولی این بار نزدیک تر بود. بعد از پیاده شدن از ماشین به سمت دانشگاه پیام نور که به عنوان مرکز تجمع و برگزاری جشن تیرگان اعلام شده بود حرکت کردیم. جمعیت زیادی از دوستداران دماوند کوه در دانشگاه جمع شده بودند.

گروه، گوشه ای مناسب را برای تمرکز و استراحت انتخاب کرد. پس از آن افراد با توجه به سلیقه شان، از غرفه ها یا کمپین های مستقر در حیاط دانشگاه دیدن کردند. یکی از غرفه ها که بیشتر به چشم می آمد، کمپین "شنبه های بدون نایلون" بود.

با توجه به زمان محدود تا شروع همایش، که ساعت 3 اعلام شده بود، تصمیم گرفتیم که ناهار خورده تا بعد از آن فرصت کافی برای استفاده از جشن و برنامه های در نظر گرفته شده را داشته باشیم. پس از صرف ناهار، از طرف راهنمای گروه، از تمامی افراد، سوال مشابه و واحدی در مورد کنترل روند تولید زباله پرسیده شد و هر کس به فراخور عملکرد خویش در تولید و مهار زباله و حفظ محیط زیست به پاسخ دادن پرداخت.

شور و نشاط گروهی بین حاضرین محسوس بود. تعداد زیادی از افراد برای اولین بار بود که با هم همسفر شده بودند ولی محبت بینشان حکایت دیگری می نمود. که این هم از مزایای سفرها و تورهای یکروزه در قالب فرهنگی –  تفریحی می باشد.

در حیاط دانشگاه از فرصت استفاده کرده و به خواندن شاهنامه پرداختیم. بالاخره ساعت 3 شد و مردم با علاقه ی فراوان وارد سالن همایش شدند. در تمام فضای سالن برای نشستن مراجعین صندلی قرار داده شده بود. ابتدا قرآن خوانده شد و بعد از آن سرود ملی. سپس نایب رئیس انجمن برگزار کننده ی برنامه، خانم مهشید روحانی، صحبت های خود را آغاز کردند. ایشان به مخالفت با "آبریزان" که یکی از سنت های باستانی جشن تیرگان می باشد، اشاره کرد و نیز به تعهد خویش و همکارانش نسبت به انجام ندادن "آبریزان" و برپایی جشن دماوند در داخل سالن. ایشان در ادامه ی صحبت های خود به 9 ساله شدن این جشن در رینه اشاره کرد.

در قسمت دوم سخنرانی ها، از آقای دکتر "کارگر" رئیس دانشگاه پیام نور رینه دعوت شد. ایشان از قله ی دماوند نه به عنوان نماد ملی بلکه نماد عشق الهی یاد کردند. بعد از آقای کارگر، نوبت به آقای "سالاری" از اعضای شورای شهر و سپس نوبت به بخشدار رینه آقای "فضلی" رسید که سخنان خود را حول موضوع همایش بیان کنند. بعد از سخنرانی های یکنواخت، گروه موسیقی ایلام با اجرای موسیقی مقامی، شور و حال تازه ای به سالن و حاضرین بخشیدند. در ادامه مسئول روابط عمومی انجمن کوهنوردان از خانم "پروانه کاظمی" برترین کوهنورد سال نام بردند. که با تشویق حاضرین همراه شد.

نوبت به گروه "بداخشان" رسید که به اجرای برنامه ی موسیقی خود بپردازند. این اجرا نیز با استقبال فراوان رو به رو شد. با توجه به تیرگان و عملکرد آرش کمانگیر در این روز، یکی از اعضای گروه ِ"بداخشان" به خواندن ابیاتی از شاهنامه پرداختند. در آخر استاد "دکتر امیر صادقی" توضیحاتی پیرامون تیرگان دادند و از شاهنامه و سروده های خود نیز خواندند.

بعد از حدود 3 ساعت، نهمین همایش دوستداران دماوند کوه و جشن تیرگان پایان یافت. افراد گروه سالن را ترک و برای سوار شدن به طرف ماشین حرکت کردند. در راه برگشت، کنار رودخانه توقف کرده و دقایقی را در طبیعت گذراندیم. ساعت برگشت از طرف جمعیت، 10 شب اعلام شده بود ولی با توجه به ترافیک سنگین با یک ساعت تاخیر انجام گرفت. و این پایانی بود بر سفر یک روزه ی گروهی 21 نفره به رینه.

در پایان به عنوان جمع بندی نهایی از ماحصل سفر یکروزه فرهنگی – تفریحی به چند نکته اشاره می کنم:

1)      آشنایی افراد با هم در زمان چند ساعته ی یک سفر و شکل گرفتن دوستی های جدید و محکم شدن دوستی های پیشین شاید برای مدت ها.

2)      تاثیر گرفتن و جذب انرژی از طبیعت و وام دار دانستن خود نسبت به سخاوت آن.

3)      تبادل اندیشه و آشنایی با افکار جدید خارج از فرم زندگی روزمره. هر چند اگر برای ساعاتی محدود باشد ولی خود می تواند به عنوان محرکی جدید و نیرومند در رشد اجتماعی انسان مسافر، تاثیرگذار باشد.

در صورت تمایل می توانید گزارش تصویری این سفر را در این بخش ببینید.