در نشست آزاد امروز، پس از برگزاری سومین جلسه ی شورای مرکزی، بخش دیگری از کتاب " تاریخ تمدن " ویل دورانت را خواندیم. در این بخش به مسئله ی خانواده و نحوه ی شکل گیری آن پرداخته شده بود. از جمله این که:

" در دوره ی شکارورزی، جز تعقیب شکار، تقریبا کارهای دیگر خانواده بر عهده ی زن بود. مرد برای رفع خستگی شکار، قسمت اعظم سال، با خیال راحت به آسایش و تن پروری می پرداخت. در اجتماعات اولیه قسمت اعظم ترقیات اقتصادی به دست زنان اتفاق افتاده است. نه به دست مردان.
در طی قرن های متوالی، که مردان دایما با طریقه های کهن خود به شکارورزی اشتغال داشتند، زن در اطراف خیمه، کشاورزی را توسعه می داده و هزاران هنر خانگی را ایجاد می کرده که هر یک روزی پایه ی صنایع بسیار مهمی شده است. همین زن اولیه، نخست ریسمان و پس از آن پارچه را اختراع کرد و نیز زن است که سبب ترقی فن دوخت و دوز و نساجی و کوزه گری و سبدبافی و دروگری و خانه سازی گریده و هموست که غالب اوقات به کار تجارت می پرداخته است. کانون خانوادگی را نیز زن به وجود آورده ... "