دستور کار این جلسه : تعیین زمانبندی اجرای پروژه های سال 1394 بود.

تاریخ های پیشنهادی از سوی مدیران هر طرح بیان شده و بین اعضا به شور گذاشته شد و در پایان جدول زمانبندی پروژه ها به شرح زیر تنظیم گردید.

این جلسه در ساعت 17:45 دقیقه به پایان رسید.

این نشست در ساعت 17:25 دقیقه با هدف ارائه ی برنامه ریزی های کلی پروژه های جمعیت آغاز شد. افرادی که طرح هایی را برای اجرا مطرح کرده بودند، سرفصل های خود را خواندند و درباره ی نحوه ی اجرای آن با هم همفکری کردیم و جزئیات را طی یک جلسه ی بارش فکری یادداشت کردیم.

موضوعات مطرح شده به عنوان پروژه های امسال به طور کلی به شرح زیر بودند:

1- طرح جمع آوری زباله از معابر و جوی های آب توسط مغازه داران.

2- تاسیس یک کتابخانه در یک مدرسه ی ابتدایی با استفاده از کتاب های هدیه شده از سوی جمعیت و افراد.

3- کارگاه آموزش کتابداری.

4- سفر به گرگان یا احمدآباد قزوین.

5- برگزاری بازار خاطره ها همانند سال گذشته.

6- تقدیر از چند مغازه دار یا خانواده که در محل کسب یا زندگی خود از درختان محافظت می کنند. (به مناسبت روز درختکاری)

7- ارسال پیام تبریک تولد از طریق پنل گروهی به اعضای جمعیت.

8- برگزاری برنامه ی روز جهانی کودک.

9- کارگاه آشنایی با مفاهیم و مصادیق کودک آزاری.

10- برگزاری جشنی به مناسبت سالگرد تاسیس جمعیت.

11- اجرای کارگاه آموزش اختصاصی نقاشی برای تعداد محدودی از کودکان با شرایط ویژه.

12- برپایی نمایشگاه کتاب در کنار پروژه های های دیگر جمعیت (پررنگ تر از سال های گذشته)

13- برپایی سفر به گدوک و کندلوس.

14- بازدید از کاخ موزه ی سعدآباد یا گلستان.

15- برگزاری چهار جلسه کتاب خوانی برای کودکان.

16- کارگاه آشنایی با تغذیه سالم از مزرعه تا سفره های خانواده.

17- نشست فرهنگ و محیط زیست به مناسبت روز فرهنگ.

18- برگزاری جشن گرامی داشت شب یلدا.

در انتهای نشست متن تقدیری تنظیم شد تا از کسانی که در تامین منابع مالی جمعیت برای اجاره ی مکان جدید به ما کمک رسانده بودند تشکر و قدردانی گردد.

جلسه در ساعت 20:30 دقیقه به پایان رسید.

در ابتدای این جلسه،‌ مدیر اجرایی جمعیت، شرح مختصری از روند جابجایی دفتر و نقل مکان به دفتر جدید را برای حاضرین بیان کرد. 

سپس طرح تشکیل تیم های سه نفره برای اجرای پژوه ها مطرح شد و این که امسال به جای برنامه ریزی و اجرای پروژه های کلی از سوی جمعیت، هر کدام از اعضا پروژه های شخصی خودشان را پیشنهاد دهند و برای اجرای، تیم های سه نفره ای را تشکیل بدهند. به این ترتیب کل روند اجرای پروژه و مسئولیت آن طبق برنامه ریزی فرد پیشنهاددهنده برگزار خواهد شد. این طرح از سوی اعضای حاضر در جلسه تایید شد.

پس از آن از اعضای حاضر خواسته شد تا هر کدام بسته به دغدغه های شخصی خود در چهارچوب اهداف جمعیت، پروژه ای را در سال 94 پیشنهاد بدهند. که در این فاصله بالغ بر 15 پروژه مطرح گردید. از ارائه دهندگان خواسته شد تا در جلسه ی بعدی، برنامه ریزی اجرایی خودشان را مکتوب کرده و بیان کنند.

در انتهای نشست، توضیح مختصری درباره ی وضعیت کتابخانه ی تخصصی زن و کودک و طرح چیدمان جدید آن از سوی مسئول کتابخانه برای حاضرین ارائه شد تا افراد این اطلاعات را به نوبه ی خود به دوستان دیگری که تمایل به استفاده از کتابخانه دارند منتقل کنند.

جلسه در ساعت 19:30 دقیقه پایان یافت.

1- در این جلسه، ابتدا یکی از اعضا، توضیح مختصری درباره ی نحوه ی برگزاری طرح بازار خاطره ها، ارائه کرد.

2- همچنین مسئول وبلاگ جمعیت، شرح کوتاهی از وضعیت وبلاگ جمعیت به اعضاء داد.

3- در نهایت، پس از بازخوانی خلاصه ی گزارش 4 کارگاه حقوق شهروندی؛ با موضوعات ( زن و شهر ) و ( کودک و شهر ) و راه کارهای آن، قرار شد این راه کارها، به سازمان ها و ارگان های مرتبط مثل شهرداری- سازمان اتوبوس رانی- آب و فاضلاب- مخابرات- برق- دادگستری- دادسرای انقلاب- آتش نشانی- اورژانس 115 و فرهنگسرای رازی از طریق یک نامه، اعلام شود.

4- همچنین سه طرح گفتمان در سال آینده، ارائه شد:

4/1- گفتمان با زنان در خصوص رفتارهای مردان در جامعه با زنان و واکنش ها.

4/2- گفتمان با مادران در خصوص رفتار با کودکان در محافل خصوصی و عمومی.

4/3- گفتمان با دختران در خصوص مسائل آن ها و شنیدن نظراتشان.

این جلسه در ساعت 19:30 دقیقه به پایان رسید.

ششمین جلسه ی شورای مرکزی در سال 1392، امروز یکشنبه 17 آذر ماه راس ساعت 18:30 دقیقه آغاز شد. در ابتدای جلسه، مروری بر برنامه ی سفر به روستای زیارت صورت گرفت. پس از آن به بررسی روند کارگاه های حقوق شهروندی پرداختیم. و گزارشی هم از عملکرد وبلاگ جمعیت و نحوه ی ارتباط گیری آن با مخاطبان ارائه شد.

در انتها سرفصل برنامه ی نیمه ی دوم آذر و دی ماه را تهیه و تنظیم کردیم. مهم ترین مصوبات این جلسه به شرح زیر می باشد:

1- برگزاری برنامه ی شب یلدا در منزل یکی از اعضای جمعیت.

2- برنامه ی بازدید از موزه ی برادران امیدوار در نیمه ی اول دی ماه.

3- برنامه ی بازدید از مرکز نگهداری معلولین ورامین و تدارک اقلام مورد نیاز آنان در نیمه ی دوم دی ماه.

4- ادامه ی جلسات کارگاهی در خصوص حقوق شهروندی با موضوعات دیگری از قبیل مردان و شهر، معلولین و شهر، سالمندان و شهر و ... .

این جلسه در ساعت 19:15 دقیقه به اتمام رسید.

1-    علی رغم این همه تغییر در دنیا و این همه شنیدن و قانون وضع شدن در مورد نقش مضر و منفی تنبیه کودکان، متاسفانه هنوز شاهد تنبیه شدن کودکان در مدارس، خانه و سطح شهر هستیم. کمتر تنبیه فیزیکی و بیشتر تنبیه روانی. تحقیر و توهین به وفور از سوی معلمان، کادر مدرسه و والدین و به تبع آن ها، سایرین، متوجه کودکان است.

2-    گسترش فرهنگ غلطی که می توان نام لُمپنیزم به آن داد. که هر روز قدرت بیشتری در جامعه می یابد. تا آن جا که برای پسران استفاده از کلمات رکیک یا پایین تنه ای، نشانه ای از بزرگ شدن آن ها شمرده می شود. کودکان در سنین بسیار پایین و بدون آن که معنی کلمات را بفهمند، از آن ها استفاده می کنند.

3-    کودکان به عنوان تفریح در کلاس های مختلف آموزشی ثبت نام می شوند مثل زبان و ... بزرگسالان وقت آن ها را با چیزهایی پر می کنند که سلیقه ی خودشان است. مادران حوصله و وقت لازم برای صرف کردن با کودکان را ندارند. در مورد دختران شهر هم، سرگرمی آن ها خیابان گردی و چرخیدن در پاساژهای تجاری است. مکان تفریحی برای کودکان در فصل های سرد سال، وجود ندارد.

4-    یادمان باشد که طبق پیمان نامه ی حقوق کودک، بچه ها تا سن 18 سالگی کودک محسوب می شوند. در حالیکه به محض وارد شدن کودک به مدرسه، والدین و جامعه او را از دوران کودکی دور کرده و به او تلقین می کنند که دیگر بزرگ شده است! و به دلیل سبک زندگی نه چندان درست، کودکان دچار بلوغ زودرس می شوند که تبعات ناخوشایندی دارد. خصوصا دخترانی که تازه به سن بلوغ می رسند، فاقد آموزش یا مشاوره ی لازم در خصوص تغییرات این سن هستند.

5-    دروغ گویی به سادگی از طریق والدین و جامعه به کودکان آموزش داده می شود. آن ها هر روز شاهد دروغ گویی های زیادی در اطراف خود هستند.

6-     توجه نکردن به احساسات کودکان از جمله کنجکاوی، میل به کشف رابطه ی فیزیکی اشیاء یا ارتباطات اجتماعی در جامعه، دور شدن از آن ها و تنها رها کردنشان در زمان های بازی، محدود و محصور کردن کودکان در محیط های آپارتمانی و ساکت نگه داشتن آن ها به دلیل این که زحمت جمع کردن و نظافت ریخت و پاش های آن ها کم تر بشود در حالیکه کودک نیاز به خراب کردن و بازی کردن با وسایل ریز را دارد تا قدرت فکر و دقتش بالا برود.

7-    نحوه ی برخورد نادرست با کودکان مهاجر، کودکان کار و خیابان، کودکان بدسرپرست یا بی سرپرست و یا کودکانی با بیماری های خاص، توهین و تحقیر از سوی بزرگسالان و طبعا از طرف کودکان ِدیگر و سکوت افراد جامعه در خصوص چنین رفتارهای ناشایست و تبعیض طلبانه.

در بخش دوم جلسه، به بیان راهکارهای موثر و مناسب در خصوص معضلات مطرح شده پرداختیم. از جمله این که:

1-    فرهنگ سازی از طریق تلویزیون، رادیو و سینما! این رسانه ها نقش فوق العاده زیادی در فرهنگ سازی دارند. هم در طرح معضل در اشکال مختلف و هم در تغییر فرهنگ! همچنین می توانند یک فرهنگ خوب را در زمان نسبتا کوتاهی به افراد جامعه معرفی کرده و آن را جایگزین یک فرهنگ غلط نمایند.

2-    زاویه ی دید آموزش و پرورش باید از ایدئولوژی گرایی به نقش تربیتی، آن هم در راستای آزادی ِاندیشه و کرامت انسانی، تغییر یابد.

3-    بررسی روش ها و عملکردهای شهرهای موفق جهان در خصوص نحوه ی مدیریت شهر و الگو گرفتن از آن ها در بخش هایی که دچار مسئله و مشکل هستیم. رعایت استانداردهای نوین شهرسازی در بخش هایی که در حال احداث می باشند و در نظر گرفتن تمامی اقشار جامعه از جمله کودکان و معلولین به عنوان یک شهروند که حق دارد از منابع شهرش استفاده کند.

4-    پیش از آن که بچه ای را به دنیا هدیه کنیم، در خصوص کودک و نیازهای او از زاویه های مختلف، بررسی و مطالعه کنیم. به تعبیری، با دانش و آگاهی و علم به مسئولیت های بی شماری که به واسطه فرزند دار شدن، بر عهده ما قرار می گیرد، دست به چنین عملی بزنیم.

5-    پررنگ تر شدن نقش سازمان های حمایتی در خصوص معلولان( ذهنی / جسمی )، کودکان کار و خیابان، کودکان مهاجر و ... .

6-     فراموش نکردن نقش اخلاق در زندگی روزمره و یادآوری آن در تمامی شرایط از سوی تمام افراد جامعه. این که خودمان را از جامعه و اتفاقات رخ داده در آن منفک کنیم، یا نسبت به آن منفعل باشیم، چیزی را تغییر نمی دهد. توجه به الگوسازی صحیح و حساسیت بیشتر افرادی که در حال حاضر الگوی کودکان ما هستند، مانند مربیان و ورزش کاران، هنرپیشه ها، معلمان و سایر افرادی که تحت هر عنوانی از سوی جامعه در معرض دید و الگو شدن قرار دارند. آن ها باید بیشتر به مسائل اخلاقی توجه و توصیه کنند.

7-    شناخت ما از دنیای کودکی بسیار کم است. به واسطه ی بزرگ بودنمان، دنیای بزرگترها را با قوانین و قواعدش، بیشتر درک می کنیم ولی کودکی مان را فراموش کرده ایم. دنیای کودکی آنقدر حساس و با اهمیت است که باید در موردش تحقیق و مطالعه کنیم و هر چه بیشتر بدانیم! حتی اگر کودکی هم نداشته باشیم. از آنجا که کودک هم شهروند است و درکنارش راه می رویم و به او نگاه می کنیم.

پس از گفتگو در خصوص راهکارهای فوق به این نتیجه رسیدیم که برای تغییر شرایط فعلی و رسیدن به آن چه که درست و خواست ما از بحث حقوق شهروندی کودکان است، نه تنها سازمان ها بلکه تک تک افراد شهر، موظف و مسئول هستند. چه بسا هر کدام از ما، اگر تنها بخش ناچیزی از این تغییرات را در حوزه ی زندگی شخصی خود بر عهده گرفته و برای بهبود شرایط تلاش کنیم، به زودی شاهد روزی باشیم که شهرمان آن گونه تغییر کرده باشد که لایق ِزندگی ماست. این نشست در ساعت 18:15 دقیقه به پایان رسید.

برگزاری چهارمین کارگاه حقوق شهروندی با موضوع : کودک و شهر

زمان : یکشنبه 17 آذر 1392 ساعت 16:30 دقیقه

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

یادآوری: کارگاه حقوق شهروندی، طی 4 جلسه، به ترتیب با موضوعات زن و شهر - کودک و شهر، از 26 آبان ماه 1392 به مدت چهار هفته ( هر یکشنبه ) راس ساعت 16:30 برگزار می گردد.

منتظر حضور شما هستیم.

سومین نشست کارگاه گروهی حقوق شهروندی با موضوع کودک و شهر، روز یکشنبه ۱۰ آذر ماه در ساعت ۱۶:۳۰ دقیقه برگزار شد،

در این نشست، موارد زیر از سوی شرکت کنندگان به عنوان ناقض حقوق شهروندی کودکان اعلام شد:

۱- مناسب نبودن مبلمان شهری برای استفاده ی کودکان. به عنوان مثال: فاصله ی زیاد بین پل های روی جوی آب. چاله های بسیار و هم سطح نبودن سنگفرش ها در پیاده روها که باعث زمین خوردن کودکان می شود.

۲- نبودن پل یا خط عابر پیاده یا چراغ راهنمایی در مکان هایی که کودکان تردد بیشتری دارند مثل مدارس، مهد کودک ها و ... .

۳- کودک آزاری روی پل های عابر پیاده به دلیل پوشیده بودن هر دو طرف با تابلوهای تبلیغاتی یا در زیرگذرها به دلیل خلوت بودن یا تاریک بودن.

۴- به دختران در شهر به عنوان موضوع جنسی نگریسته می شود و آنان حق بلند خندیدن یا شادی کردن در مکان های عمومی را ندارند و یا به آنان گفته می شود که در مقابل موارد پیش آمده، کوتاه بیایند که باعث سرخوردگی آنان می شود.

۵- معابر عمومی مناسب تردد کودکان با دوچرخه یا کالسکه نمی باشد و آنان در این خصوص همیشه نیازمند کمک سایرین هستند که اعتماد به نفس آنان را زیر سوال می برد.

۶- تفریح کودکان و نوجوانان جداگانه دیده نشده است. اکثر امکانات برای پسران است و دختران مکان ها و سالن های مخصوص کم دارند. همچنین وسایل بازی و تفریح در پارک ها کثیف یا خراب و غیراستاندارد می باشند که باعث آسیب دیدن و یا بیماری کودکان می شود.

۷- کودکان شاهد کارها و رفتار ناشایست بزرگسالان در سطح شهر می باشند، مانند زباله ریختن، شوخی های نادرست، نوع گفتار زشت و گاها از سوی بزرگسالان مورد توهین و تحقیر قرار می گیرند.

۸- وجود کودکان فراری، بدسرپرست، متکدی یا زباله جمع کن در سطح شهر و مواجه شدن آنان با فروشندگان مواد مخدر و در معرض آسیب های جنسی قرار گرفتن آن ها، در حالیکه اقدام لازم از سوی سازمان های مربوطه برای حمایت از آنان صورت نمی گیرد.

۹- عدم توجه و احترام نگذاشتن به کودکان در روابط اجتماعی مانند ندادن بقیه پول موقع خرید یا کرایه ماشین، یا رعایت نشدن حق تقدم عبور کودکان در خیابان ها توسط رانندگان و موتور سواران. حساب نکردن بچه ها در فعالیت های اجتماعی مثل نماز جماعت یا گرامی نداشتن مناسب های مربوط به کودکان مثل روز جهانی کودک و برگزار نشدن جشن هایی با موضوع کودکان برای ساختن فضایی شاد برای آن ها.

۱۰- در مدارس برای کودکان امنیت و کنترل کافی وجود ندارد. مثل سرویس های بهداشتی آلوده و آسیب های جنسی و مواجه آنان با مواردی مثل سیگار و مواد مخدر و ... همچنین آموزش لازم در خصوص مواجه با موارد فوق به کودکان ارائه نمی شود.

این نشست در ساعت ۱۸ به پایان رسید و قرار شد تعدادی از موارد مطرح شده به سازمان های مرتبط، طی گزارشی اطلاع داده شود.

برگزاری سومین کارگاه حقوق شهروندی با موضوع : کودک و شهر

زمان : یکشنبه 10 آذر 1392 ساعت 16:30 دقیقه

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

یادآوری: کارگاه حقوق شهروندی، طی 4 جلسه، به ترتیب با موضوعات زن و شهر - کودک و شهر، از 26 آبان ماه 1392 به مدت چهار هفته ( هر یکشنبه ) راس ساعت 16:30 برگزار می گردد.

منتظر حضور شما هستیم.

این نشست با حضور اعضای جمعیت و علاقمندان، در ساعت 16:30 آغاز شد. در بخش اول، شرکت کنندگان جدید، که در نشست قبلی حضور نداشتند، در خصوص مسائل مربوط به حقوق شهروندی زنان در شهر ورامین، بحث کردند و مواردی را به عنوان نظرات خود، یادداشت کردند. از جمله ی این موارد :

1- بیشترین ترس در ادارات و فضاهای کاری را زن ها دارند. برای همین بیشترین کار را انجام می دهند و کمترین مزد را دریافت می کنند.

2- چهره ی عمومی شهر، خوشایند زنان نیست. برای همین خانه را به فضاهای عمومی ترجیح می دهند، چون خانه را با سلیقه ی خود طراحی کرده اند.

3- ساعات کار ورزشگاه ها و استخرها برای خانم های شاغل که بعد از اتمام کار، وقت دارند، مناسب و قابل استفاده نیست.

4- تجمع مردان در خیابان ها یا مقابل مغازه ها در مراکز خرید، و گاها شوخی های زننده، مزاحم تردد یا خرید خانم ها می شود.

5- نداشتن نشریه اختصاصی فرهنگی - هنری بانوان در شهر و یا صندوق قرض الحسنه بانوان.

در بخش دوم، راه حل های پیشنهادی مطرح شد. بحث و گفت و گو در مورد نظرات دوستان، تا ساعت 19 ادامه یافت. قرار شد از نتایج حاصل شده در این نشست ها، گزارشی به سازمان های دولتی ِمربوطه، ارائه شده و اطلاع رسانی گردد.

برگزاری دومین کارگاه حقوق شهروندی با موضوع : زن و شهر

زمان : یکشنبه 3 آذر 1392 ساعت 16:30 دقیقه

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

یادآوری: کارگاه حقوق شهروندی، طی 4 جلسه، به ترتیب با موضوعات زن و شهر - کودک و شهر، از 26 آبان ماه 1392 به مدت چهار هفته ( هر یکشنبه ) راس ساعت 16:30 برگزار می گردد.

منتظر حضور شما هستیم.

برگزاری کارگاه حقوق شهروندی با موضوع : زن و شهر

زمان : یکشنبه 26 آبان 1392 ساعت 16:30 دقیقه

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

یادآوری: کارگاه حقوق شهروندی، طی 4 جلسه، به ترتیب با موضوعات زن و شهر - کودک و شهر، از 26 آبان ماه 1392 به مدت چهار هفته ( هر یکشنبه ) راس ساعت 16:30 برگزار می گردد.

منتظر حضور شما هستیم.

در نشست آزاد امروز، فیلم مستند " رودخانه هنوز ماهی دارد" را دیدیم. 

موضوع این فیلم نگاهی به آثار هنرمند ایرانی؛ احمد نادعلیان است. کارگردان فیلم " مجتبی میرتهماسب " در ابتدای فیلم چنین می گوید:

دیروز رودخانه زنده بود. خروشان و پاکیزه و پر از ماهی. امروز اما رودخانه باریکه آبی است بدون ماهی که تنها لاشه ی حیوانات مرده و فاضلاب منازل و مغازه های اطراف را در خود دارد. در این شرایط، یک هنرمند نقاش (احمد نادعلیان) با حک کردن نقش ماهی بر سنگ های بستر رودخانه، خاطره ی آب و ماهی را زنده نگه می داد.

در نشست آزاد امروز، فیلم مستند " عشق دردانه است." را دیدیم. این فیلم درباره ی زندگی آقای سید جعفر شهیدی؛ مورخ و ادیب فقید ست و آقای منوچهر مشیری کارگردان آن است.

همچنین در بخش دوم نشست، کتاب " در تکاپوی معنا " اثر زیبای ترینا پالاس را خواندیم.

1- برگزاری سه کارگاه آموزشی با موضوع حقوق شهروندی در زمینه ی زن و کودک - مرد و سالمند - بیمار.

2- برگزاری سه برنامه ی بازدید از مجموعه ی سعد آباد - موزه ی ورامین - روستای جعفر آباد اخوان.

3- برگزاری بزرگداشت روز جهانی کودک.

4- اجرای سه برنامه ی سفر یک روزه.

5- خرید کتاب برای نمایشگاه کتاب جمعیت در حوزه ی زن و کودک.

با سلام.

به اطلاع دوستان و اعضای جمعیت زنان خورشید می رساند که دفتر جمعیت به آدرس زیر منتقل شده است:

ورامین - میدان راه آهن - خیابان مصطفی خمینی (خیابان سینما) - کوچه شهید ابوالقاسم اردستانی - سمت چپ - پلاک 4 .

زمان : جمعه ۸ دی ۱۳۹۱

در نشست آزاد امروز، به همراه دوستان واعضای جمعیت، فیلم" کمال الملک " ساخته ی دیگری از علی حاتمی را دیدیم.

طبق برنامه و اطلاع رسانی قبلی، سفر یک روزه ای با هدف بازدید از مجموعه ی موزه های کاخ گلستان، در روز جمعه ۸ دی ۱۳۹۱ برگزار شد. اعضای شرکت کننده در این برنامه، ساعت ۷:۳۰ دقیقه ی صبح در محل قرار که میدان رازی بود، جمع شدند. همگی سوار اتوبوس های مترو شدیم و از آن جا هم با مترو به ایستگاه ۱۵ خرداد رفتیم. میدان ارگ برعکس سایر روزهای هفته، خلوت بود و سکوت و آرامش خاصی داشت.

از مقابل ساختمان رادیو تهران رد شدیم و به در ورودی موزه رسیدیم و پس از تهیه بلیط به داخل محوطه ی کاخ رفتیم. از کنار آب نمای زیبایی با فواره های سنگی عبور کردیم و به تخت مرمری که در ضلع شمالی کاخ قرار داشت و یکی از جالب ترین قسمت های کاخ بود، رسیدیم. پس از آن به ایوانی رسیدیم که خلوت کریم خانی نام داشت، این قسمت از بنا در زمان زندیه ساخته شده بود و سنگ قبر ناصرالدین شاه و مجسمه ای از سنگ مرمر در آن جا قرار داشت که از شهر ری به این کاخ منتقل شده بود. در امتداد همین قسمت، نگارخانه، حوضخانه، تالار ظروف، تالار آیینه، تالار سلام و تالار عاج در یک مسیر قرار داشتند که علاوه بر معماری بسیار جالبشان اشیای دیدنی زیادی در آن ها به چشم می خورد. تالار سلام اولین موزه ی ایران است که به پیروی از اروپائیان ساخته شده است. نکته ی جالب این که یک شهاب سنگ واقعی در این موزه وجود دارد که آن را در منطقه ی ورامین کشف کرده اند.

اولین موزه ی ایران در زمان ناصرالدین شاه قاجار و در تالار سلام ساخته شده است. موزه ی ظروف، مجموعه ای بی نظیر از هدایای پادشاهان خارجی مثل ناپلئون به شاهان ایرانی بود. در ضلع شرقی کاخ به شمس العماره یا عمارت خورشید می رسیدیم که انسان را به یاد تهران قدیم می اندازد. شمس العماره بلندترین ساختمان در زمان خودش بوده و همچنین یک برج ساعت قدیمی هم دارد که اولین ساعت شهری تهران در آن نصب شده است. در ضلع جنوبی کاخ، به عمارت بادگیر می رسیدیم. بادگیرها برج هایی هستند که به خاطر شکل خاصشان می توانند باد را به قسمت های درونی ساختمان هدایت کنند، همان کاری که امروزه کولرها انجام می دهند.

سپس به چادرخانه که قبلا محل نگهداری چادرهای سلطنتی بود، رسیدیم ولی حالا مکان نمایشگاه های مختلف کاخ گلستان است. تالار الماس هم در ضلع جنوبی کاخ قرار دارد و علت نامگذاری این تالار، آیینه کاری های زیبای آن بوده است که در زمان فتحعلیشاه قاجار ساخته شده است و در انتها از موزه ی مردم شناسی بازدید کردیم که نام این بنا، کاخ ابیض (سفید) بود که اکنون موزه ی مردم شناسی است . از وسایل حمام و سفره ی عقد گرفته تا کفش و لباس زنان و مردان و اقوام گوناگون.

پس از بازدید از کاخ، ناهارمان را در محوطه ی روبروی رادیو تهران خوردیم و با مترو و اتوبوس به ورامین برگشتیم. این برنامه در ساعت ۱۶:۳۰ دقیقه به پایان رسید.

مراسم بزرگداشت شب یلدای امسال، به پیشنهاد یکی از اعضای جمعیت، در منزل ایشان برگزار شد. این برنامه در شب چهارشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۱ از ساعت ۱۸ تا ۲۱:۳۰ دقیقه با حضور دوستان و اعضای جمعیت، در جمعی گرم و صمیمی اجرا شد.

مهمان ها یکی یکی و چند تایی از ساعت مقرر به منزل محل برگزاری این مراسم رسیدند. برای پذیرایی از آن ها، میوه های شب چله مثل پرتقال و نارنگی و انار، جلوتر چند قاچ شده و در سبد چوبی قرار گرفته بودند که جلوه ی زیبایی به اتاق می دادند. همینطور از شب چره های دیگری مثل آجیل، پف فیل، سیب خشک، آلوچه و لواشک و ... و همچنین چای سبز و چای سیاه، در پذیرایی استفاده شد.

مهمان ها ساعتی را به گپ زدن گذراندند و بعد از آن با اعلام شروع برنامه ی شب یلدا، سکوت کردند. در ابتدای برنامه داستانی از مراسم شب یلدا در گذشته های دور تعریف شد؛ " میوه هایی که در شب یلدا رسم بوده مردم بخورند، انار، انگور، میوه های خشک و گندمک و ... بوده. بعدها هندوانه هم به آن ها اضافه شده و رسم بوده که قاچ کردن هندوانه بر عهده ی میزبان یا پیرترین زن حاضر در جمع بوده است و برش دادن آن هم باید به شکلی می بوده که تداعی کننده ی شعاع های خورشید باشد و میزبان خودش بعد از این که هندوانه ها را برش زده، آن ها را بین مهمان ها پخش می کند به نحوی که خودش محور مرکز خورشید بشود... ." پس از آن چند داستان کوتاه دیگر هم از آداب و رسوم گذشته ی ایرانی ها تعریف شد.

در لابه لای حرف ها، هر کس هر داستان یا اطلاعاتی درباره ی شب یلدا داشت، برای بقیه تعریف کرد و در همین حین هم از آن ها با شب چره ها پذیرایی شد. بعد از آن نوبت گرفتن فال حافظ رسید!... فالی به نیت جمع و برای جمعیت زنان خورشید گرفته شد. و چند شعر زیبا از غزلیات حافظ هم برای جمع خوانده شد. پس از آن، مهمان ها با شام مختصر ولی خوشمزه ای پذیرایی شدند و مراسم شاد و گرم و صمیمی ما در ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه با رفتن مهمان ها به پایان رسید.

در ادامه ی این نشست، بخش هایی از کتاب تائوت چینگ، اثر لائوتزه با ترجمه ی فرشید قهرمانی را خواندیم.

در نشست آزاد امروز، به اتفاق دوستان و اعضای جمعیت، فیلم دیگری از ساخته های آقای علی حاتمی را دیدیم.

در نشست آزاد امروز، فیلم " دلشدگان " اثر کارگردان بزرگ ایران زمین، علی حاتمی را به اتفاق دوستان و اعضای جمعیت تماشا کردیم.

نشست آزاد امروز در سه بخش برگزار شد. در بخش اول، به همراه دوستان و اعضای جمعیت، فیلم دیگری از علی حاتمی، کارگران بزرگ ایران را تماشا کردیم. در بخش دوم که به هشتیم نشست شورای مرکزی اختصاص داشت، جلسه شورای مرکزی با حضور اعضا برگزار شد. و در بخش سوم، مجلس یادبودی به مناسبت گرامی داشت یاد و خاطره ی مادر عزیز یکی از اعضای جمعیت برپا شد که گزارش آن ها در سایر بخش ها خواهید خواند.