یکم آذر ۱۳۹۸

جمعیت زنان خورشید تصمیم گرفت تا به مناسبت روز جهانی کودک (۲۰ نوامبر) در یکی از روستاهای ورامین برنامه‌ای برای کودکان داشته باشد. روستای ظهیرآباد جوادآباد انتخاب شد. تاریخ برنامه نیز جمعه یکم آذرماه در نظر گرفته شد. مقدمات کار فراهم شد.

جمعه صبح ساعت هشت و نیم یک گروه پنج‌نفره به روستا رسیدیم. از همان آغاز کودکان روستا با ما همراه شدند. بنرها را زدیم. زباله‌ها را جمع کردیم و مهیای برنامه شدیم. گروه تیاتر و سایر همراهان هم کم کم به ما پیوستند.

ساعت ده موسیقی شاد شروع شد. مجری برنامه ضمن خوشامدگویی و اعلام روز جهانی کودک کتابی برای حاضرین بلندخوانی کرد.

کودکان چند دسته شدند و کتاب‌خوانیِ فعال آغاز شد. هم‌زمان گریم صورت توسط یکی از همراهانِ مهربان جمعیت آغاز به کار کرد و حتی بعد از تمام شدن برنامه نیز، همچنان ادامه داشت. کودکان استقبال گرمی از این برنامه داشتند.

برنامه‌ی بریدن ماسک و رنگ‌آمیزی آن که پیشنهاد یکی دیگر از همراهانِ مهربانمان بود بعد از کتاب‌خوانی اجرا شد.

صفحات مقوا در ابعاد ۱۰۰*۷۰ را گستردیم و کودکان با راهنمایی دوستانِ همراه و خبره‌ی جمعیت به نقاشی با مدادشمعی پرداختند.

در همین حین پذیرایی با آب‌نبات و کیک هم داشتیم.

در پایان و به عنوان حسن‌ختام برنامه، گروه تیاتر آقای قمی نمایشِ «کی از همه قوی‌تر هست؟» را اجرا کردند که مورد توجه کودکان قرار گرفت.

سه طناب بازی خریداری شده بود. با تنی چند از کودکان بازی کردیم و طناب‌ها را به آن‌ها سپردیم تا برای زنگ ورزش از آن بهره ببرند.

ساعت یک بعدازظهر برنامه به اتمام رسید، ، وسایل را جمع کردیم و برگشتیم.

امید که کودکانِ ظهیرآباد اوقات خوشی را در کنار ما تجربه کرده باشند.

23 و 24 آبان 1397

روز کودک روزی است که برای یادبود و به افتخار کودکان شناخته شده‌است. کشورها و سازمان‌های بین‌المللی مختلف، روزهای متفاوتی را به‌عنوان روز کودک اعلام کرده‌اند و آن را جشن می‌گیرند.

سازمان ملل متحد، ۲۰ نوامبر (۲۹ آبان) را روز جهانی کودک اعلام کرده‌است. مجمع عمومی سازمان ملل در چنین روزی در سال ۱۹۵۹ اعلامیه‌ی حقوق کودک و در سال ۱۹۸۹ نیز کنوانسیون حقوق کودک را تصویب کرد. در مقدمه‌ی کنوانسیون حقوق کودک آمده‌است: «کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود.»

جمعیت زنان خورشید چند سالی بود که روز ۱۶ مهر مصادف با ۸ اکتبر را به مناسبت روز جهانی کودک در ورامین گرامی می‌داشت و جشنی کوچک برای کودکان برپا می‌کرد. امسال تصمیم گرفته شد تا به جای ۸ اکتبر، روز ۲۰ نوامبر مصادف با ۲۹ آبان جشن گرفته شود.

برگزارکنندگان امسالِ این برنامه با خواندنِ متنی درباره‌ی کودکانِ کاری که دیده نمی‌شوند، تصمیم گرفتند تا به سراغ این کودکان بروند.

بعد از مدت‌ها بالا و پایین کردن و ورانداز کردن آنچه می‌توانیم انجام دهیم و آنچه نمی‌توانیم، تصمیم گرفتیم تا به سراغ کودکان کار در محل فعالیت‌شان رفته و ضمن توضیح روز جهانی کودک و گفتن «خدا قوت»، هدایایی در قالب جوراب، کتاب، خشکبار و شیرینی به آن‌ها تقدیم کنیم.

روز چهارشنبه و پنج‌شنبه ۲۳ و ۲۴ آبان ماه را برای برگزاری این برنامه در نظر گرفتیم.

آماده کردن مقدمات از دو هفته قبل شروع شد. جوراب‌ها را با همراهی یکی از دوستانِ آشنا به مقوله‌ی پوشاک از بازار تهران خریداری کردیم. سه جین جوراب پسرانه، سه جین جوراب دخترانه و سه جین جوراب مردانه برای پدرشان و سه جین جوراب زنانه برای مادرشان خریدیم.

کتاب‌ها را از نشر هدهد وابسته به نشر چیستا در تهران خریداری کردیم.

خشکبار و شیرینی را از شیرینی‌فروشی‌های ورامین تهیه کردیم با تخفیفی مناسب برای همراهی با اجرای برنامه.

سعی کردیم به جای کیسه‌های پلاستیکی از کیسه‌های پارچه‌ای استفاده کنیم. به همین دلیل سفارش ۳۰ عدد کیسه‌ی پارچه‌ای به کانال «هنرمندی‌های من» در تلگرام دادیم. این کیسه ها در ورامین دوخته می‌شود.

هفته‌ی قبل برای پیدا کردن فضای کاری کودکان به خیرآباد، خورین و محمودآباد سری زدیم و با چند کودک کار آشنا شدیم.

همچنین با برخی از دوستان صحبت کردیم تا بتوانیم آدرس کودکانی را بیابیم که در کارگاه‌ها و پشت درهای بسته مشغول به کار هستند. چند آدرس در جعفرآباد، خورین و  محمدآباد عرب‌ها به ما داده شد.

تصمیم گرفتیم چهارشنبه و پنج‌شنبه در دو شیفت صبح (ساعت ۹ تا ۱۲) و بعدازظهر (ساعت ۱۴ تا ۱۷) به جست‌وجو و ارائه‌ی هدایا بپردازیم.

چهارشنبه ۲۳ آبان

صبح چهارشنبه شد. هنوز خشکبار و شیرینی نخریده بودیم، همچنین دسته‌بندی وسایل کامل نشده بود. یکی دو ساعت صرف انجام این کارها شد.

سپس دو نفری با یک ماشین به سمت خیرآباد حرکت کردیم اما بارش باران و زمان اندک ما را بر آن داشت تا بازگردیم.

بعدازظهر نیز دو نفری با یک ماشین راس ساعت ۱۴ حرکت کردیم. مقصد اول ما یک کارگاه خیاطی در جعفرآباد اخوان بود. سه نوجوان ۱۶ تا ۱۸ سال مشغول به کار بودند. برایشان توضیح دادیم. یکی از آن‌ها دخترخانمی ۱۸ ساله بود که گفت از ۱۰ سالگی مشغول کار در کارگاه‌های خیاطی است و این کار را دوست دارد. ایشان آدرس کارگاهی دیگر را در جعفرآباد داد که خواهر ۱۴ ساله‌اش آنجا کار می‌کرد. هدایا را دادیم و رفتیم سراغ کارگاه دوم.

صاحب کارگاه در را به رویمان گشود. برایش توضیح دادیم. کمی دودل بود اما پذیرفت که نوجوانان شاغل را بیرون از کارگاه ببینیم. سه نوجوان حدود ۱۵ تا ۱۶ سال یکی یکی بالا آمدند. متاسفانه دخترها نیامدند. برایشان در مورد روز جهانی کودک گفتیم و این که قصد ما چیست. برخوردشان بسیار دوستانه و مهربان بود. به انتخاب خودشان جوراب و کتاب برداشتند. از آن‌ها خواستیم تا اگر دوست دارند برای پدر، مادر یا سایر افراد خانواده هم جوراب بردارند. با شرم و حیای بسیار چندتایی برداشتند.

در همین مقطع بود که متوجه شدیم کتاب‌های انتخابی‌مان مناسب سن‌های پایین‌تر است و با کمبود کتابِ مناسب مواجه هستیم.

مقصد بعدی ما جاده‌ی خورین بود. آدرس یک بلورسازی را داشتیم. در که زدیم کودکی در را باز کرد. حدودا ده سال داشت. داخل مجموعه تعداد زیادی از افراد مشغول به کار بودند، و در میانشان ۴ نوجوان بود. بعد از معرفی دوطرفه و نوشیدنِ چای، از صاحب کارگاه خواستیم تا نوجوانان را صدا کند تا با آن‌ها صحبت کنیم. آمدند و بعد از معرفی برنامه به انتخاب خودشان هدایایی برداشتند. راضی و خشنود بودند. چون از مهاجران افغان بودند که امکان عبور و مرور در سطح شهر را نداشتند. به آن‌ها گفتیم که اگر دوست داشته باشند می‌توانیم برایشان کتاب ببریم تا بخوانند.

آخرین مقصد ما روستای محمودآباد بود. مهدی پسری نوجوان بود که سرِ ساختمان کار می‌کرد. هدیه‌ی مختصری برای خود و خانواده‌اش برداشت. سرما خورده بود و لباس تنش اصلا مناسب نبود. می‌لرزید. کاری از دستمان برنمی‌آمد. خداحافظی کردیم.

پنجشنبه ۲۴ آبان

پنج‌شنبه صبح با کمی تاخیر، دو نفری با یک ماشین به سمت پوئینک حرکت کردیم. آدرس پسری را داشتیم که شاگرد میوه‌فروش بود اما نیافتیمش.

در پوئینک پنج‌شنبه بازاری بود. رفتیم تا ببینیم چه خبر است. کودکانِ بسیاری مشغول به کار بودند. بعضی به تنهایی کار می‌کردند اما بیشتر کمک پدر، مادر یا همراهانشان بودند. یکی خرما می‌فروخت، دیگری جعبه‌ی میوه‌ها را جابجا می‌کرد، کودکی دیگر مشغول کشیدن کارت بود، آن یکی پیازها را جدا  می‌کرد، یک کودک هم فریاد می‌زد تا مشتری جذب کند، یکی هم کیف‌ها را مرتب می‌کرد ... خلاصه مشغول بودند. هدایا را به دست گرفتیم و راه افتادیم در بازار. برای هر کدامشان دلیلِ آمدن‌مان را توضیح داده و هدیه‌شان را دادیم. اول مشکوک به ما نگاه می‌کردند و در پایان لبخندی شیرین بر لب داشتند.

آدم بزرگ‌ها گاه به سخره گرفتند، گاه تشکر کردند و حتی گاه می‌خواستند تا از محصولاتشان به عنوان تشکر به ما بدهند. لبخند رضایتِ کودکان و مهربانیِ بزرگ‌ترها به دنیایی می‌ارزید. ساعت نزدیک ۱۲ بود که بازار را ترک کردیم.

بعدازظهر ساعت ۱۴ با دو ماشین و گروهی پنج‌ نفره راهی شدیم. این بار آدرسی نداشتیم. پس هر ماشین به سمتی رفت. هر جا کودکی را مشغول به کار دیدیم، ضمن ارائه‌ی توضیحات، هدایایی تقدیم شد با آرزوی بهترین‌ها برایشان.

بعضی از کودکان گاری‌های بازیافت داشتند و مشغول به جمع کردن مواد بازیافتی بودند. کودکانی دیگر در مغازه و کنار پدر یا صاحب‌کارشان مشغول به کار بودند؛ گاه فروش میوه، گاه فروش بنزین، گاه جابجایی تایرهای ماشین، گاه مکانیکی و.... تعدادی از کودکان سر زمینِ کشاورزی یا در گلخانه‌ها کار می‌کردند. بعضی نیز سر چهارراه‌ها به فروش آدامس و ...، گرداندن اسفند یا تکدی مشغول بودند.

آویز‌های نمایشِ کتاب که به جمعیت امانت داده شده بود، وجود داشتند اما ما فراموش کردیم. می‌توانستیم از آن‌ها برای ارائه‌ی کتاب و جوراب در این برنامه استفاده کنیم. اگر با در دست گرفتن آویزها به محل کارِ کودک می‌رفتیم موجبات نگرانیِ والدین یا صاحب کار فراهم نمی‌شد.

جوراب پسرانه سایز مناسب کم آمد. همچنین هدیه دادن به پدر و مادر و سایر افراد خانواده هم خیلی ضرورتی نداشت. شاید دو جین جوراب مردانه و یک جین جوراب زنانه کفایت می‌کرد. و ای کاش یک جین جوراب هم برای خردسالان داشتیم.

در کل برنامه بسیار خوب و بهتر از انتظار ما برگزار شد. واکنش کودکان در بیشتر موارد مثبت و رضایتبخش بود، فقط گاهی اطمینان نداشتند و لبخندی نمی‌زدند.

به امید روزی که تعادل برقرار شود و کودکانِ ما نه آنچنان باشند که برای پول مجبور باشند کار کنند، آنهم کارهای سخت؛ نه آنچنان باشند که دور از جامعه و محیط‌های کاری بزرگ شوند، به گونه‌ای که در سن ۱۸ سالگی آمادگیِ ورود به جامعه و فضاهای کاری را نداشته باشند.

۱۶ مهر برابر با ۸ اکتبر روز جهانی کودک بود. نامگذاری این روز برای کودکان با نظرات متناقضی همراه است اما آنچه مسلم است این است که در ایران در این روز برنامه‌های مختلفی برای کودکان و در مورد کودکان برگزار می‌شود و امید است تا این بزرگ‌نماییِ کودکان در احیای حقوق آن‌ها گامی رو به جلو باشد.

جمعیت زنان خورشید هرساله این روز را گرامی می‌دارد و برنامه‌ای برگزار می‌کند.

امسال برنامه‌ی ما در تاریخ ۲۱مهر که جمعه بود در روستای قوئینک زُهری برگزار شد.

بعد از انجام هماهنگی‌های لازم با فرمانداری، آموزش و پرورش، شورا و دهیاری روستا و با همراهی مدیرِ تنها مدرسه‌ی روستا، صبح جمعه عازم روستای قوئینک شدیم. پس از آماده‌سازیِ مدرسه و آمدنِ کودکان به همراه والدینشان حدود ساعت ۹ برنامه آغاز شد.

بعد از خواندن ابیاتی از شاهنامه و معرفی روز جهانی کودک و جمعیت زنان خورشید، کودکان به راهروی مدرسه هدایت شدند. در آنجا دوستان گرامی جمعیت منتظر بودند و کودکان را یاری دادند تا خیال‌هایشان را با مداد‌های شمعی رنگی بر پارچه‌ای سفید گسترده از این سوی راهرو تا آن سو نقش کنند.

یکی از دوستان در قالب مردی نقره‌ای کودکان را سرگرم و با نمایشی دیدنی آن‌ها را به اتاق داستان‌خوانی دعوت کرد.

داستان‌خوانی در دو کلاس جداگانه (دو مقطع سنی) برگزار و در پایان کتاب‌هایی به کودکان هدیه داده شد.

همزمان گریم صورت کودکان، فروش کتاب و پذیرایی از آغاز برنامه در حیاط مدرسه در جریان بود. اهالی روستا (انجمن اولیا و مربیان مدرسه) شربت خنک، شیرینی و... آوردند برای پذیرایی.

یکی از گروه‌های نمایشی شهرستان ورامین (آقای قمی) نیز نمایشی را در حیاط مدرسه اجرا کردند که با استقبال کودکان و اهالی مواجه شد.

بازی‌های قدیمی همچون طناب‌کشی، وسطی، توپ و سبد و... نیز با همراهی دوستان و کودکان برگزار شد.

در نهایت ساعت ۱۲ برنامه به اتمام رسید و کودکان راهی منازل‌شان شدند. اعضا و همراهان جمعیت نیز بعد از مرتب کردن فضای مدرسه روستا را ترک کردند.

برگزارکنندگان از برنامه لذت بردند، امیدواریم کودکان روستای قوئینک نیز روزی شاد را سپری کرده باشند.

چهارشنبه 15 مهر 1394

آخرین برنامه ریزی جمعیت برای مراسم روز جهانی کودک در ساعت 15 آغاز و تا 17:45 دقیقه ادامه داشت. در این جلسه مقرر شد کشیدن نقاشی توسط کودکان چه به روی بنر و یا پارچه، بدون موضوع اجباری باشد اما چند موضوع اختیاری که آزادی، دوستی، صلح و محیط زیست بودند، پیشنهاد شد که مورد قبول قرار گرفت. اما قرار شد که کشیدن نقاشی چه بر روی بنر و یا پارچه به صورت گروهی باشد. همچنین در این جلسه کسانی که قصد همکاری با جمعیت در روز برگزاری مراسم را داشتند، تقریبا همگی مشخص شدند. افراد ِاین جلسه، ساعت شروع برنامه را 8 صبح و لحظه ی پایان آن را 12 اعلام کردند. بعد از پایان گفتگوها پیرامون روز جهانی کودک، کتاب های کودک که قرار شد در نمایشگاه به فروش برسند، مشخص شد. همزمان با انتخاب کتاب ها، وسایل مورد نیاز مراسم در جعبه و یا کارتن جایگذاری شد که صبح روز پنجشنبه به دهیاری روستای ریحان آباد منتقل گردید. در اواسط جلسه، دوستی که به دفتر یونیسف رفته بود با تعدای کتابچه و پوستر به ما پیوست. موضوع کتابچه ای که یونیسف در اختیار ما قرار داد، همگی پیمان نامه حقوق کودک بود که ما در روز جمعه آن ها را در میان مردم مهربان ریحان آباد پخش کردیم تا هم حق و حقوق کودکان را به بزرگترها یادآور شویم و هم کودکان را از حقوقشان آگاه سازیم.

پنجشنبه 16 مهر1394

بعد از انتقال وسایل به دهیاری ریحان آباد، با چهار-پنج نفر از بچه های روستا حرف زدیم تا با روحیه آن ها آشنا شویم. هنگام صحبت کردن با بچه ها برای ما مشخص شد که فردا روز شلوغی خواهد بود و مردم ریحان آباد مخصوصا کودکان و نوجوانان از برنامه استقبال خواهند کرد. ما با کمک همان کودکان، چند تا از نقاشی های 2 سال قبل مراسم روز جهانی کودک را که در روستای قشلاق عمرآباد ورامین برگزار شده بود را داخل پارک یعنی محل برگزاری مراسم،  در معرض دید نصب کردیم. در همین روز تصمیم گرفتیم در نمایشگاه کتاب به غیر از بخش فروش کتاب کودک که با قیمت پشت جلد عرضه می شد، غرفه ی دیگری اضافه شود و آن شامل کتاب هایی بود که به روستاییان امکان داد یا کتاب را بخرند و هر مبلغی که دوست دارند بپردازند و یا آن کتاب را به عنوان هدیه از ما قبول کنند. این غرفه بیشتر شامل کتاب برای بزرگترها بود اما کتاب هایی مثل " قصه های خوب برای بچه های خوب " هم در آن وجود داشت. همه ی کتاب های این قسمت توسط روستاییان برداشته شد که ما از ته دل امیدواریم مورد استفاده قرار گیرند.

جمعه 17 مهر 1394

مراسم راس ساعت مقرر در پارک روستای ریحان آباد شهرستان ورامین برگزار شد. برخی از اعضای جمعیت که از تهران آمده بودند، صبحانه ی ساده ای قبل از شروع برنامه خوردند. اولین بخشی که شروع به کار کرد، نقاشی روی بنر با مداد شمعی بود. 15 دقیقه بعد یعنی بخش دوم نقاشی، که نقاشی روی پارچه های یک متر و بیست با رنگ و به وسیله ی قلم مو بود، شروع به کار کرد. به دور هر پارچه، تعداد 4 یا پنج نفر نشستند و به طور گروهی نقاشی های زیبایی را خلق کردند. ما بعد از پایان مراسم، نقاشی ها را داخل پارک و در معرض دید پهن کردیم تا اهالی شاهد هنرنمایی کودکان باشند.

نمایشگاه کتاب هم آغاز به کار کرد. در اواسط کار نمایشگاه کتاب، داستان خوانی فلسفی با یک داستان آغاز شد. در این تکنیک، داستانی خیلی کوتاه انتخاب می شود و قصه گو، بچه ها را وادار به تفکر می کند. و با نظرات خود ِبچه ها، قصه تحلیل می شود. بعد از پایان این بخش، داستان خوانی با هدف ترویج کتاب خوانی با ارائه ی 3 قصه برگزار گردید. در این فعالیت قصه گو سعی می کند داستانی را انتخاب کند و آن را طوری تعریف کند که بچه ها به کتاب خواندن علاقمند شوند. همچنین بچه ها اگر سوالی در مورد داستان داشته باشند، حتما به آن پاسخ داده خواهد شد و گاهی برای پاسخ دادن به سوال های آنها، از کودکان دیگر که در جمع حضور دارند، کمک گرفته می شود.

همزمان با فعالیت تمام این بخش ها، در داخل پارک، کودکان و نوجوانان می توانستند به وسیله ی میکروفن هر شعر یا مطلبی را که دوست دارند به گوش دوستان یا پدر و مادرهایشان که اکثرا در پارک حاضر بودند، برسانند. برخی که میکروفن را به دست می گرفتند، کمتر از 6 و یا حتی 4 سال سن داشتند. ما در این بخش شاهد سنتورنوازی توسط یک کودک 7 ساله بودیم. در لابه لای این بخش که با استقبال زیاد کودکان و نوجوانان مواجه شد، نوای موسیقی و پخش داستان های کودکان که از قبل انتخاب شده بود، جذابیتی خاص به فضای پارک بخشید.

در پایان مراسم و بعد از جمع آوری همه ی وسایل، ما با همکاری چند تا از بچه های ریحان آباد، تمام زباله های پارک حتی آن هایی که در جوب آب افتاده بودند را جمع آوری کردیم و در کیسه های نایلون یا سطل زباله انداختیم. فعالیت ما در روستای ریحان آباد راس ساعت 12 ظهر به پایان رسید. همه ی اعضای جمعیت زنان خورشید از بچه ها به خاطر آن که به موقع در پارک حاضر شدند و در با نظم و انضباط بودند و از پدر و مادرهای مهربان شان که به بچه ها اجازه دادند خوش بگذرانند و همچنین از آقای اسماعیل شریفی دهیار زحمت کش روستای ریحان آباد و مشهدی احمد، نگهبان پارک، تشکر می کنیم و از آقایان حاجیون، نصیری، آرمبو، شیرازی و شمس از اعضای شورای روستا هم متشکریم.

آقای حیدری بخشدار مرکزی ورامین و آقای تاجیک معاون سیاسی فرمانداری ورامین از برنامه ی جمعیت در پارک بازدید کردند که امیدواریم همکاری دولت با سازمان های مردم نهاد تداوم داشته باشد. 

جمعه 17 مهرماه 1394

روستای ریحان آباد ورامین

17 مهرماه 1394

روستای ریحان آباد ورامین

امسال نیز جشن ویژه ی روز جهانی کودک به همت جمعیت زنان خورشید ورامین، پیگیری رسیدن به هدف های انسانی خود در راستای یادآوری و احقاق حقوق کودکان برگزار شد.

ایجاد فضایی متفاوت در قالب برنامه هایی شاد و آموزنده، فضایی که در آن مرز و محدوه های فکری، نژادی، آبی و خاکی و ... که بزرگترها، دولت ها و حاکمان، خود را در آن قاب می گیرند، وجود نداشته باشد.

فرصتی برای کودکان و یا شاید فرصتی دیگر برای ما تا در کنار کودکان، کودکی از سر گیریم. از جلد بزرگی به درآییم و رنگ بازی بدون مرز را از کودکان بیاموریم. نقاشی بدون ترس را.

به دنبال دنباله ی بادبادک کودکی دویدن در سپیدی فکری عاری از چرک را.

گوش سپردن به ترانه های کودکان، رقصیدن ها و دویدن های بی واهمه، رسیدن های بی پایان.

پرنده شدن با بال های رنگارنگ، پرکشیدن در آسمانی بی کران آبی.

سوسک شدن و موش شدن و شیرشدن ها را!

زندگی کردن در خانه ای که همیشه دود گرم بودنش از دودکش اش به هواست و درختی که در کنار خانه ی گرم، همیشه سبز است و هر چهار فصل می شود از شاخه اش میوه ی تازه چید.

زبان مشترک تمام کودکان: دوست داشتن، شاد بودن، زندگی... به گوش می رسد، کافی است رخت اتوکشیده ی بزرگی را کناری گذاشته، ساعتی به کوچه های خاکی آن دوران بازگردیم. دیگر نه صدای جنگ است و نه هراس تفنگ، جوی آب است و تنی عریان تشنه ی آبتنی و ماهی لیز گریزان. پس از خستگی از بازی، صدای دلنشین قصه گوی مهربان.

قصه هایی که آرام جان است و بهانه ای برای خواب. رفتن زیر سقف آسمانی که سهم هر کودک از آن همان تک ستاره ی پرنور است در باورش.

مکان این گردهمایی کودکانه، پارکی در روستای ریحان آباد در تاریخ 17 مهر1394 از ساعت 8 تا 12:30 اعلام شد.

تدارکات لازم دیده شد؛ با دهیاری هماهنگی انجام گرفت. مقداری از وسایل یک روز قبل به دفتر دهیاری منتقل شده بود. بخش های اصلی برنامه ی روز جهانی کودک عبارت بودند از:

-          قصه گویی در سه نوبت

-          نقاشی با مداد شمعی و رنگ گواش

-          برگزاری نمایشگاه و فروشگاه کتاب

-          پخش موسیقی و شعرخوانی و پذیرایی با شکلات و شیرینی.

پارچه نوشته ها و پوسترهایی با شعارهای ویژه ی روز جهانی کودک در محل نصب گردید. شعارهایی که لازم است بزرگترها بیشتر به آن دقت کنند.

پارچه هایی که برای نقاشی با گواش در نظر گرفته شده بود و برش خورده بود در فضایی از پارک بر روی زمین پهن شد. رنگ های آبی، قرمز، زرد، سفید، نارنجی، سبز و... درون ظرف های مخصوص ریخته شد و کنار پارچه ها قرار گرفت. سپس از کودکان دعوت شد تا در گروه های پنج نفره به کشیدن نقاشی مشغول شوند. تعدادی دیگر نیز با مداد شمعی روی بنر نقاشی می کشیدند.

موسیقی با ترانه ای کودکانه پخش می شد. تاثیر خوب و انرژی زیاد آن در محیط جاری بود. در ساختمان مجاور پارک، در یکی از اتاق هایی که دهیاری در اختیار گروه قرار داده بود یکی از اعضای جمعیت برای بچه ها قصه می خواند و عضو دیگری از جمعیت در پارک از بچه ها گزارش می گرفت و از آن ها دعوت به شعرخواندن می کرد.

از نکات خیلی خوب این برنامه استقبال زیاد از نمایشگاه کتاب بود. در کنار این بخش، پیمان نامه ی حقوق کودکان که از یونیسف گرفته شده بود نیز بین والدین کودکان توزیع می شد. تصویر این اتفاقات و شور و هیجان کودکان را عکاس گروه ثبت می کرد.

پس از گذشت نزدیک به 4 ساعت و اجرای برنامه های در نظر گرفته شده، آرام آرام باید وسایل را جمع می کردیم. پارچه های رنگ به رنگ و نقاشی های کودکان را در قسمتی از پارک برای نمایش کنار هم قرار دادیم. با شکلات و شیرینی از بچه ها پذیرایی شد و تعدادی کتاب داستان به عنوان هدیه به آن ها داده شد.

دیگر وقت برگشتن بود. یک ویژه برنامه ی دیگر نیز با حال و هوای کودکانه به پایان رسید. وسایل را به دفتر منتقل کردیم، نقاشی کودکان ریحان آباد به همراه خاطره ی این روز شاد در کنار نقاشی ها و خاطره ی کودکان سال های قبل در دفتر جمعیت زنان خورشید جا خوش کرد.

با تشکر از اهالی محترم و جناب آقای شریفی، دهیار محترم روستای ریحان آباد ورامین که در این برنامه با ما همکاری کردند.

 روز جهانی کودک (8 اکتبر 2015)

جمعیت زنان خورشید برگزار می کند:

گرامیداشت روز جهانی کودک در پارک روستای ریحان آباد ورامین

جمعه 17 مهر 1394

ساعت 8:30 صبح تا 12 ظهر

برنامه ها:

* کارگاه قصه گویی فلسفی و ترویج کتابخوانی

* کارگاه نقاشی گروهی

* نمایش و فروش کتاب

* شعرخوانی کودکان

منتظر دیدارتان هستیم!

این بار نوبت کودکان بود تا در راستای اهداف و برنامه‏ های جمعیت زنان خورشید، این مرکز در قالب روز جهانی کودک، هم چون سال‏های گذشته، برنامه‏ ای را به آن‏ها اختصاص دهد. پیش از بازگو کردن این برنامه، به اشاره‏ ای مختصر در مورد کودک و روز جهانی کودک می‏ پردازم.

روز نهم اکتبر که در کشور ما مصادف با 17 مهر ماه می‏ باشد، در تقویم جهانی، روز جهانی کودک نامیده می‏ شود. بر اساس ماده‏ ی 1 پیمان‏ نامه‏ ی رسمی حقوق کودکان که در 20 نوامبر 1989 به امضای 191 کشور جهان از جمله ایران نیز رسیده است، هر شخصی که سن او کمتر از 18 سال باشد، کودک نامیده می‏ شود. این پیمان‏ نامه، دارای 53 ماده است که به طور کلی و با موافقت امضاکنندگان آن، تمامی حقوق مربوط به کودکان جهان در آن مطرح و کشورها نسبت به رعایت و اجرای آن متعهد شده‏ اند. لازم به ذکر است که این پیمان‏ نامه در 14/6/70 توسط مجلس ایران تصویب و در سال 1372 به امضای دولت رسیده است.

با مطالعه‏ ی مفاد قانونی پیمان‏ نامه که امسال در مجموعه‏ ای مصور و به زبان ساده‏ ی کودکانه برای درک راحت‏ تر کودکان و تاثیرگذار بودن آن، توسط سازمان جهانی یونیسف در قالب کتابی گردآوری، نشر و پخش گردیده است، می‏ توان به این نتیجه رسید که احقاق حقوق کودکان جز در راستای مسئولیت ‏پذیر بودن و اجرای دقیق این حقوق توسط دولت‏ ها، جامعه و خانواده‏ ها امکان‏ پذیر نمی ‏باشد.

لازم به ذکر است که هر ساله به مناسبت این روز، از طرف یونیسف، شعاری نیز به فراخور و پیرامون موضوع کودکان انتخاب می‏ گردد. که شعار امسال این سازمان با عنوان " کودک سالم ، جامعه ‏ی سالم" اعلام شده است.

به امید روزی که کودک سالم ، جامعه ی سالم، تنها یک شعار و یا حتی شاید یک آرزو نباشد و متصدیان امور با کمی تامل و بررسی عوامل موثر و گوناگون، شرایط مناسب جهت برخورداری از کودکان سالم در بستر جامعه‏ای سالم را فراهم آورند.

گزارش عملکرد جمعیت زنان خورشید:

زمان گردهمایی گروه، جمعه 19 مهرماه سال 1392 اعلام شد. با توجه به این که این روز تعطیل بود و امکان شرکت کردن کودکان محصل بیشتری در جشن وجود داشت.

برنامه‏ های کلی این روز عبارت بودند از : 1- پخش موسیقی و ایجاد محیطی شاد برای کودکان. 2- نقاشی گروهی کودکان. 3- بازی‏ های فکری کودکان. 4- ارایه و فروش و بازدید از غرفه‏ ی کتاب ویژه‏ ی کودکان. 5- گریم و نقاشی صورت کودکان. 6- پذیرایی از کودکان با شیرینی و شکلات.

مراسم امسال در روستای قشلاق عمروآباد از توابع شهرستان ورامین برگزار گردید.

طبق هماهنگی های قبلی با آقای شیرکوند که یکی از اعضای شورای روستا می‏ باشند، و با توجه به محروم بودن منطقه و فقدان مکان ِتفریحی – پرورشی مناسب برای اجرای مراسم، حسینیه‏ ی روستا به عنوان مکان برگزاری جشن در نظر گرفته شد.

ساعت 7 صبح، تعدادی از اعضای گروه پس از برداشتن وسایل مورد نظر، از مقابل دفتر جمعیت به سمت قشلاق عمروآباد حرکت کردند. سایرین نیز ساعت 7:30 دقیقه در حسینیه به آن‏ ها ملحق شدند. بلافاصله بعد از تخلیه‏ ی وسایل از خودرو، کار گروهی جمعیت آغاز گردید. ابتدا پلاکاردهای در نظر گرفته شده که از جمله‏ ی آن‏ ها شعار روز جهانی کودک و نقاشی‏ های سال‏های قبل مناطق دیگر بود، به دیوارها نصب شد. دیوارها گویی جان تازه ‏ای گرفته بودند.

داخل حسینیه نیز با تعدادی دیگر از نقاشی‏ ها تزیین شد. غرفه‏ ی کتاب، عبارت بود از یک میز بزرگ که آقای شیرکوند در اختیار گروه قرار دادند. و تعداد زیادی کتاب با عنوان‏ های متنوع در حوزه‏ ی کودکان که بر روی آن قرار گرفت. در ورودی حسینیه نیز بروشور پیمان‏ نامه‏ ی حقوق کودکان و بروشور عملکرد جمعیت، توسط یکی از اعضا به خانواده ‏ها معرفی و عرضه می‏ گردید.

یکی از سالن‏ های حسینیه را به نقاشی و سالن دیگر را برای بازی فکری و سرگرمی اختصاص داده بودند. در سالن مخصوص نقاشی، وسایل لازم را که شامل مدادهای شمعی در رنگ‏ های مختلف و کاغذهای فیلی بزرگ بود، قرار داده شد. کاغذها به چهار قسمت تقسیم شده بود تا بچه‏ ها بتوانند در کنار هم، با هر جنسیت و سلیقه ‏ای قرار بگیرند. هدف این کار، نشان دادن این نکته بود که بچه‏ ها همه با هم یکسان و برابر هستند و می‏ توانند به این شکل، یک کار گروهی را تجربه کنند. در قسمتی از حیاط هم، کار گریم و نقاشی روی صورت بچه‏ ها انجام می‏شد.

ساعت 9 طبق اعلام قبلی جشن به صورت رسمی آغاز شد. استقبال از همان ابتدا چشمگیر بود. بچه‏ ها در سنین مختلف آمدند و کار نقاشی را شروع کردند. برخی از والدین نیز همراه فرزندان شان آمده بودند. کنار هم قرار گرفتن کودکان و موضوعاتی که برای نقاشی انتخاب می‏ کردند، در نوع خود جالب بود. شوق و شادی آن‏ها کاملا محسوس بود و این برای اعضای گروه و همچنین والدین آن‏ها خوشحال کننده و رضایت بخش بود.

از سوی دیگر محدود بودن و عدم تکرار این نوع برنامه‏ ها، با توجه به بضاعت منطقه از نظر مکان‏ های آموزشی، تربیتی، تفریحی و اطلاع‏ رسانی در جای خود قابل تامل است. سهم ناچیز کودکان در این میان و حداقل بودن این رویدادها که در روحیه و رشد فکری – فرهنگی آن‏ها در روند گذشت کودکی‏ شان می تواند تاثیرگذار باشد، انکارناپذیر است و خود دلیلی دیگر برای نگرانی می‏ باشد. شایسته است که مسئولین با نگرشی نو در برنامه ‏های پیشنهادی خود، امکان تکرار بیشتر این برنامه‏ ها را در مناسبت‏ های گوناگون، برای کودکان فراهم آورند.

بازار کتاب پس از گذشت ساعتی رونق گرفته بود، بچه ‏ها می‏ آمدند، می‏ دیدند و می‏ خریدند. و این حکایت از علاقه و ظرفیت آن‏ها برای بارور شدن فکری داشت.

بازی‏ های استفاده شده در کارگاه بازی‏ های فکری عبارت بودند از : لی‏ لی، حلقه‏ ی پرتاب، شهر کوچک، لگو ( خانه‏ سازی )، دومینو، ستاره‏ های فکری، مکعب ‏های ابری و رنگی، حلقه‏ ی هوش اردکی. بازی‏ های نام برده شده، برای گروه سنی 9 ماهه تا بزرگسال استفاده می‏ شود. کودکان 8 سال به بالا، علاقه‏ ی خاصی به بازی دومینو داشتند. زیر 3 سال با مکعب‏ های و حلقه ‏ی هوش به خوبی سرگرم می‏ شدند. و کودکان 3 تا 7 سال هم با خانه ‏سازی و ستاره ‏ها و لی‏ لی مشغول بودند. حدود 130 کودک در ایستگاه بازی فکری شرکت کردند. بیشترین تعداد کودکان، 11 تا 15 ساله بودند.

ساعت به جلو می‏ رفت و جشن به انتهای کار خود نزدیک‏ تر می‏ شد، بچه‏ ها هم همچنان می‏ آمدند و می‏ رفتند. در چند نمونه، تقاضای کشیدن نقاشی مجدد از طرف برخی از کودکان مطرح شد که از سوی افراد گروه، شرایط آن دوباره فراهم گردید. ساعت 13 زمان اتمام مراسم اعلام شده بود.

بعد از خارج شدن بچه‏ ها از حسینیه، اعضای گروه با شوری مضاعف به جمع کردن وسایل پرداختند. جشن روز جهانی کودک در روستای قشلاق عمروآباد پایان گرفت.

لازم به ذکر است که در زمان برگزاری مراسم، نظم و انضباط کاملا برقرار و مشهود بود. و در کل نیازی به کنترل از سوی نیروی انتظامی احساس نشد. ( البته از قبل درخواستی مبنی بر حضور آن‏ها در طول برنامه، داده بودیم. ) با توجه به تمام برنامه ریزی‏ هایی که از قبل شده بود، البته کاستی‏ هایی نیز مشاهده گردید.

به امید روزی که به کودکان بیشتر بیاندیشیم. به امید روزی که دل‏ های نگران ما، از دغدغه ی کودکان جنگ و کودکان بی سرپرست، کودکان محروم و کودکان کار ِسراسر دنیا، فارغ شود. به امید روزی که هرگز حقی از کودکی پایمال نگردد. به امید آن روز که دنباله ‏ی هر بادبادک، امتداد لبخند رضایت کودکان سالم بر آبی آسمان باشد.

برای مشاهده ی گزارش تصویری این برنامه، اینجا کلیک کنید.

زمان: جمعه 19 مهر ماه 1392
مکان : ورامین - قشلاق عمروآباد

شروع برنامه در حسینیه قشلاق عمروآباد.

چیدمان کتاب ها و نصب پلاکاردها و آمادگی استقبال از کودکان.

حالا دیگه کم کم سر و کله ی بچه ها پیدا می شد!

کارگاه نقاشی کودک - یکی از بخش های برنامه ی امسال بود.

کارگاه بازی های فکری هم از جمله بخش های خوب برنامه ی امسال بود.

تعداد بچه ها برای شرکت در کارگاه نقاشی، هر لحظه بیشتر می شد.

نمایشگاه و فروشگاه کتاب کودک و نوجوان هم، بخش دیگری از برنامه ی امسال بود.

و همچنین، بخش دیگری هم داشتیم که مربوط به گریم صورت کودک بود.

برنامه همچنان ادامه داشت. در فضایی سرشار از نشاط و آرامش.

این بچه ها، بچه های خوب قشلاق عمروآباد هستند! روزشون مبارک!

کم کم به انتهای برنامه می رسیدیم.

اینجا دیگر برنامه تمام شده بود. با آرزوهای خوب، برای تمام بچه های جهان!

برای مشاهده ی گزارش این برنامه اینجا کلیک کنید.

روز جهانی کودک 8 اکتبر 2013 برابر با 16 مهر 1392 بر همه ی کودکان جهان مبارک باد!

جمعیت زنان خورشید برگزار می کند

گرامی داشت روز جهانی کودک

8 اکتبر 2013

جمعه 19 مهر 1392

ساعت 9 صبح تا 13 ظهر

ورامین - دانش سرا - قشلاق عمروآباد - حسینیه قشلاق

نمایش و فروش کتاب - گریم کودکان - کارگاه نقاشی - بازی های فکری

منتظر حضور شاد شما هستیم!