برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ورامین شناسی, فرهنگسرای رازی, سازمان مردم نهاد

" کتاب پوئینک از نگاه کودکی، نظری کوتاه از زمان کودکی خودم بوده است. یادآور باورها و عقاید مرم باصفای آن زمان؛ کدخداهای زحمتکش مثل کدخدا چراغعلی، کدخدا همت و کدخدا یوسف... کشت ها و باغ های کریم خان، خان روستا... طب های سنتی محل... اعتمادها که بین انسان ها، چوب خط بود برای خرید... بزرگترها... محله ها که در هیچ زمان دیگری دوباره زنده نخواهند شد و برای من خوابی بیش نیستند... . "

" خاطرات مادر، نه تنها از گذشت و فدارکاری یک مادر، بلکه گوشه ای از طهران قدیم، مثلا 50 سال پیش را، کمی به تصویر کشیده؛ کوچه ی ابراهیمی... بالاتر از نظام آباد، سه راه گل چین... از مردم مهربان و باصفای آن محل، خانم رجبخان؛ خانمی که یار و غمخوار هم محلی هایش بود و آقای میرعلم؛ مردی فداکار که مشکل گشای مردم بود و پسران پهلوانش همیشه مواظب بودند که همسایه ها در سختی زندگی نکنند. زمانی که در تهران میرآب بود و آب انبار و تصنیف فروش... زمانی که ساده گی اولین حرف را می زد... . "

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد, ورامین, معرفی نویسندگان ورامین, ورامین شناسی

با سلام.

به اطلاع دوستان و اعضای جمعیت زنان خورشید می رساند که دفتر جمعیت به آدرس زیر منتقل شده است:

ورامین - میدان راه آهن - خیابان مصطفی خمینی (خیابان سینما) - کوچه شهید ابوالقاسم اردستانی - سمت چپ - پلاک 4 .

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد, ورامین, حقوق شهروندی, ورامین شناسی

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد, ورامین, حقوق شهروندی, ورامین شناسی

ادامه مطلب...

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد, ورامین, حقوق شهروندی, ورامین شناسی

جمعیت زنان خورشید، طبق برنامه ی هر سال، تصمیم گرفت به مناسبت بزرگداشت روز جهانی کودک – 8 اکتبر 2012 – برابر با 17 مهر ماه 1391، جشن کوچکی را در روستای خورین ورامین، برای کودکان، برگزار نماید. برای اجرای این برنامه، روز جمعه 21 مهر ماه انتخاب شد و گروه، راس ساعت 7 صبح، همراه وسایل و تجهیزاتش، از دفتر جمعیت به روستای خورین رفت. برنامه ی این روز در چهار بخش اجرا می شد:

1-      کارگاه قصه گویی فلسفی.

2-      کارگاه نقاشی با مداد شمعی.

3-      نمایشگاه و فروشگاه کتاب.

4-      بخش گریم کودک.

طبق هماهنگی های قبلی با دهیار روستا، آقای حسینی، قرار شد برنامه در حسینیه روستا برگزار شود. به محض رسیدن به روستا، آقای سیاه منصوری، سرایدار حسینیه به همراه ما دست به کار شدند و گروه شروع به چیدن وسایل و نصب پلاکاردها و آماده سازی فضای حسینیه برای کارگاه قصه گویی و نقاشی، کرد. جناب آقای حسینی هم در تمام مراحل کار همراه گروه بودند و این مسئله برای جمعیت زنان خورشید و تمام دوستداران کودک، قابل تقدیر بود.

برنامه راس ساعت 9:30 دقیقه، با پخش موسیقی کودکانه آغاز شد. بچه های روستا کم کم به محل برگزاری برنامه آمدند. نمایشگاه و فروشگاه کتاب در کنار ورودی حسینیه، اولین قسمتی بود که مورد استقبال کودکان قرار می گرفت. همچنین در این قسمت با کودکان راجع به حقوق کودک صحبت شد که برای آن ها جالب و جدید بود.

پس از نیم ساعت ،جمعیت زیادی از کودکان در محل حسینیه حضور پیدا کردند که با راهنمایی اعضای گروه، برای شنیدن قصه، به طرف کارگاه قصه گویی فلسفی، هدایت شدند. در این بخش از برنامه، قصه ی کوتاهی توسط قصه گوی ما، برای کودکان خوانده شد، به این ترتیب که قصه گو، ابتدای داستان را تعریف می کرد و این کودکان بودند که با سوال و جواب های خود و ارتباطی که با قصه گو برقرار می کردند، باقی داستان را پیش می بردند. این نحوه ی قصه گویی باعث تقویت قدرت تفکر و استدلال در کودکان می شد.

پس از اتمام کارگاه قصه گویی، بچه ها با شادابی و شیطنت خاص خود، به طرف کارگاه نقاشی هدایت شدند. از آن جایی که هدف ما از برگزاری این کارگاه، تقویت روحیه کار گروهی در بین بچه ها بود، آن ها را در گروه های چهار نفره تقسیم کردیم که هر گروه می بایست بر روی یک مقوا با مداد شمعی کار می کرد. موضوع نقاشی هم آزاد بود اما به کودکان گفتیم که در صورت تمایل می توانند آرزوهایشان را نقاشی کنند. کارگاه نقاشی پذیرای گروه های سنی مختلفی از دو ساله تا چهل ساله بود. عده ای از مادران و پدران نیز درکنار کودکان خود مشغول به نقاشی شدند. در انتها هم تعدادی از نقاشی های آنان را بر روی دیوار حیاط حسینیه نصب کردیم و به صورت نمایشگاه درآوردیم که باعث شوق و شادی بیشتر کودکان از دیدن آثار خودشان و نشان دادن آن ها به والدین شان شد.

در بخش خارجی برنامه ی امروز هم، گروه گریم، سرگرم نقاشی صورت کودکان بود. در تمام طول برنامه، کودکان به خوبی در نظم و نظافت حسینیه با ما همکاری می کردند و ما می توانستیم امیدوار باشیم که از برگزاری این برنامه لذت برده باشند. برنامه طبق قرار قبلی در ساعت 13 به پایان رسید و گروه، وسایل و تجهیزات خود را جمع کرده و تعدادی عکس یادگاری گروهی با دهیار و خانواده ی محترمشان و کلیه دوستانی که در این برنامه با ما همکاری کردند، انداختیم. در انتها جا دارد تشکر دوباره ای از دهیار روستای خورین، آقای حسینی داشته باشیم که با صبر و خوش رویی هر چه تمام، خاطره ی روزی شاد و لذت بخش را برای کودکان روستا به جا گذاشتند. شعار امسال روز جهانی کودک در ایران : " کودک، خانواده، جامعه " بود که ضرورت توجه و نگاه به کودک در کنار خانواده و جامعه و پرداختن به مسائل هر سه بخش را با محوریت کودکان به ما یادآوری می کرد. به امید روزهایی سرشار از صلح و شادی و سلامتی برای تمام کودکان جهان.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد, ورامین, حقوق شهروندی, ورامین شناسی

در نشست آزاد امروز، به جمع بندی نظرات دوستان و اعضای جمعیت درباره ی برنامه ی آتی جمعیت زنان خورشید، مبنی بر دعوت هفتگی از بانوان فعال اجتماعی ورامین، پرداختیم.

این که هر هفته یکی از بانوان فعال اجتماعی در زمینه های اقتصادی، فرهنگی و فعالیت های داوطلبانه را به شرکت در یک همنشینی و گفت و گو دعوت کنیم تا در خصوص نوع و نحوه ی فعالیت شان صحبت کنند و ما از تجارب به دست آمده ایشان استفاده ببریم.

شما هم اگر در سطح شهرستان ورامین، با چنین بانوانی آشنا هستید به ما معرفی کنید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

سومین کارگاه آموزشی آشنایی با شهرستان ورامین با موضوع : " خوبی های شهرستان ورامین" در روز یکشنبه ۱۹ شهریورماه ۱۳۹۱، در ساعت ۱۸ برگزار شد. در این کارگاه، دو گروه تشکیل شد و هر گروه روی یک موضوع واحد کار کردند. از جمله خوبی هایی که در خصوص شهرستان مطرح شد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱- محصولات کشاورزی متنوع.

۲- دامپروری صنعتی.

۳- داشتن هوای پاک.

۴- میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی.

۵- پایین بودن اجاره بهای منازل و مغازه ها.

۶- داشتن استخرهای شنا.

۷- نزدیک بودن به پایتخت.

۸- داشتن بازارهای هفتگی متعدد.

۹- داشتن اتوبان اصلی.

۱۰- داشتن رستوران های سنتی.

و موارد بسیار دیگری که به دلیل طولانی شدن مطلب از درج آن معذوریم.

نتیجه ی دسته بندی شده ی موارد بر روی دو مقوای بزرگ نوشته و به دیوار نصب شد. در پایان هر دو گروه روی کارهای یکدیگر قضاوت کردند و فعالیت کارگاه در ساعت ۲۰ به پایان رسید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

آخرین کارگاه آموزشی ورامین شناسی

با موضوع: خوبی های شهرستان ورامین از نگاه ما.

زمان : یک شنبه 19 شهریور 1391 - ساعت 18 تا 20

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

منتظر حضور پرمهرتان هستیم.

برچسب‌ها: ورامین, ورامین شناسی, ایران شناسی, جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد

متن این خبر را به نقل از سایت ورامین سیتی بخوانید:

"به گزارش ورامین سیتی ، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ورامین ، از بازگشایی سینما قدس ورامین در روز عید سعید فطر خبر داد .

آقای جعفر کاظمی ، ریاست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در مصاحبه با خبرنگار ورامین سیتی گفت : آقایان صابری و منصوری مالکان جدید سینما قدس ورامین خواهند بود و این سینما در اختیار بخش خصوصی خواهد بود .

وی در ادامه افزود : پس از پیگیری های اداره ارشاد و مالکان این سینما ، جهت رفع ایراد و اشکالات موجود و همچنین پرداخت بدهی ۳۵ میلیون تومانی به شرکت های سینمایی و اخذ مجوز پخش فیلم برای مالکان جدید ، این سینما همزمان با عید سعید فطر پذیرای همشهریان عزیز ورامینی می باشد .

ایشان در پایان عنوان کردند : اولین فیلمی که در سینمای جدید قدس ، اکران خواهد شد ؛ فیلم سینمایی ” خوابم میاد ” به کارگردانی رضا عطاران خواهد بود . "

خبر بازگشایی سینما به صورت پیامک گروهی اعلام شد. از دریافت این پیامک خیلی خوشحال شدم. جمعیت زنان خورشید، در سال 1389 برای حمایت از ادامه ی فعالیت این سینما، تمام بلیط های یک سانس آن را خرید و بخشی از آن ها را به بهزیستی ورامین داد و بخش دیگرش را به اعضای خود تا همه گی به همراه خانواده هایشان در این برنامه شرکت کنند. حتی در سانس مربوطه، تماشاگرانی که از برنامه بی اطلاع بودند و خودشان به سینما آمده بودند، بدون بلیط در این حمایت شرکت کردند.

ساعت 4 به سینما رفتم. بر خلاف دو سال قبل، اینبار خبری از خانم بلیط فروش نبود و همه ی کارکنان مرد بودند. قیمت بلیط 2500 تومن شده بود که در مقایسه با سینماهای تهران که اکثرا 4000 تومن به بالا هستند، قابل ملاحظه بود. اولین سانس نمایش فیلم در این سینما، ساعت 16:30 دقیقه، با حضور حدود 60 نفر تماشاگر برگزار شد. همه چیز مثل سال های گذشته بود با این تفاوت که حالا از داشتن یک سینما در شهر خودم احساس خیلی خوبی داشتم!

برای کادر مدیریتی این سینما، آرزوی موفقیت روز افزون می کنیم و امیدواریم ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و تفریحی بیشتری در شهرستان ایجاد و نگهداری شوند تا دیگر نیاز نباشد مردم این شهر، برای داشتن تفریحات ساده و سالم، به تهران بروند.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

به این وسیله به اطلاع اعضا و همراهان جمعیت زنان خورشید می رسانیم که تاریخ برگزاری سومین کارگاه آموزشی ورامین شناسی از یک شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۱ به تاریخ یک شنبه ۵ شهریور ۱۳۹۱ تغییر داده شد. 

 

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

روستای تجره واقع در بخش بهنام عرب ها در جواد آباد می باشد. ارتفاع آن از سطح دریا 945 متر است. این روستا در زمان قاجار به حمایت آقا محمدخان 60 سوار به تهران گسیل داشت.

آثار تاریخی و فرهنگی باقیمانده در این روستا عبارتند از: مزار علی اکبر شاه ترک، تپه بزرگ، تپه شغالی، تپه کوچک یا نقارخانه، قلعه یا کاروانسرای رضاخان علیدوستی، قلعه ایوب خان علیدوستی، قلعه ابراهیم و خانه های اربابی ایوب خان و ابراهیم علیدوستی، باغ پایین و باغ کهنه و باغچه قلعه باغ، باغ علیدوستی که درختان کهن سال دارد. مسجد و مکتب خانه یا مدرسه ی قدیمی که خانه ی شبانعلی بوده است.

برج دو طبقه ی قدیمی که باقی مانده برج نگهبانی قلعه ای بوده که در مکان قدیمی روستای تجره در حیاط آقای قنبری باقی مانده است. ضمن این که قدیمی تر از قلعه ی رضاخان و ایوب خان می باشد.

محصولات کشاورزی : صیفی جات، غلات، پنبه، انگور، انار و انجیر و علوفات دامی است.

جمعیت آن بر اساس آمار سرشماری سال 1379 حدود 100 خانوار است که بیشترین اقوام ساکن در آن عرب، علیدوستی، قنبری و تاجیک می باشند.

امامزاده علی اکبر شاه ترک

شاه علی اکبر ترک عارفی نامدار بوده و لقب شاه و مراد منطقه ای داشته است. مزار او گنبدی، هرمی شکل و پله ای ست و مدخل ورودی آن رو به شمال و جنوب می باشد. با دو ایوان شمالی و جنوبی، هر دو طرف ایوان سرپوشیده و با سقف قوس هلالی و مشابه هم می باشند. اتاق هشت ضلعی که دیوارهای بدنه اتاق تو رفته و محرابی شکل است. هر چهار طرف آن طاقچه های بزرگ مشابه هم با تزئینات گچبری ساده و گلدانی دارد.

مقبره ی علی اکبر شاه ترک در وسط اتاق قرار گرفته است. کنار امامزاده خانقاه و ذکرخانه ای بوده که کاملا تخریب شده است. تاریخ بنا به دوران صفوی بر می گردد که قسمتی هم در دوران قاجاریه تعمیر شده است. چهار طرف امامزاده را قبرستان بزرگی محاصره کرده است. 

خانه ی اربابی ایوب خان علیدوستی

این خانه با معماری سنتی ساخته شده و معروف به خانه های پنج دری است. دارای بخش های تالار، ایوان، دو مطبخ، شاه نشین، بادگیر، سردابه و انبار می باشد.

خانه ی اربابی رضاخان علیدوستی

این خانه ی پنج دری با شاه نشین و پستو و مطبخ، دو بادگیر بلند با تالاری بزرگ همراه با تراسی زیبا و بلند دارد. بادگیر جهت تهویه هوای خانه و خنک کردن آن در فصل تابستان می باشد.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

یوسف‌رضا از قدیمی‌ترین روستاهای شمالی ورامین است که نام عارف بزرگ نیمه دوم قرن سوم را به خود گرفته است و نام قدیمی آن «حصارنیاز» بوده است.

محصولات کشاورزی : غلات، صیفی‌جات، کاهو و سبزیجات

دامپروری و مرغداری در آنجا رونق خوبی دارد.

اقوام ساکن در روستا : طایفه‌های بختیاری، هداوندخانی و تاجیک می باشد.

عطار نیشابوری در تذکره‌الاولیا درباره‌اش سخن گفته و خواجه عبدالله انصاری درباره‌اش می‌گوید: در سال 1291 ابراهیم خواص وی را شسته و دفن کرده است.

 

مقبره‌ی یوسف‌رضا

نمای خارجی بنا از آجر ساخته شده و فیروزه‌ای است. گنبد به صورت مخروطی هشت ضلعی ساخته شده که در ضلع شرقی به وسیله پنجره‌ای دسترسی به فضای بین دو گنبد میسر می‌شود. این گنبد مانند گنبد سیدعلاالدین رازی است.

در قسمت بالای در، طرح لاجورد با رنگ‌های طبیعی وجود دارد که توسط خانم شقایق اهدایی رنگ‌آمیزی شده است.

نمای داخلی در اضلاع مختلف و گنبد دارای تزیینات گچ‌بری می‌باشد. سکوی مقبره به وسیله کاشی‌های فیروزه‌ای، لاجوردی و سفید تزیین شده است.

پشت عمارت طرح خانقاه است.

برج آرامگاهی یوسف رازی معروف به یوسف رضا که شباهت زیادی به امامزاده هارون در ساوه دارد.

در مورد قدمت بنای این مقبره تاریخ دقیقی وجود ندارد. احتمال می‌رود در قرن 7 هجری ساخته شده باشد.

از صحن ساختمان یوسف رضا برای دفن اموات روستای قشلاق یوسف‌رضا و چند روستای اطراف استفاده می‌شود. تاریخ سنگ بعضی از قبور به حدود دویست سال قبل می‌رسد و حتی بر روی بعضی از سنگ‌ها آثار اشیایی همچون شانه و بعضی وسایل دیگر که حک شده مشاهده می‌شود.

در نزدیکی این امامزاده درخت کهنسالی بوده که اهالی اعتقاد داشتند اگر کودکانی که مبتلا به مرض سیاه‌سرفه و بعضی از بیماری‌های دیگر هستند، در اطراف این درخت رفت‌و‌آمد کنند، بیماری آن‌ها بهبود می‌یابد.

وسط حیاط، یک حوض است که چهار طرف آن چاه‌هایی بود که به یک شهر زیرزمینی باستانی راه داشته است.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

در نشست آزاد امروز فیلم مستند پرتره ی " اهمیت عارف بودن "، اثری از مهدی باقری نمایش داده شد. درباره ی فیلم می توان این طور گفت که : کارگردان فیلم، ساختن فیلمی درباره عارف قزوینی را بهانه ای می کند برای نشان دادن شباهت خودش، سپانلو و ... به عارف قزوینی و گفتن از مشغولیت های ذهنی اش و همچنین نیم نگاهی دارد به دوران مشروطیت ایران.

فیلم با این جمله شروع می شود: « در جستجوی حقیقت برای نامنتظرها آماده باشید چرا که یافتن اش دشوار است و وقتی که می یابیش، حیرت آور است. » (هراکلیوس) و با این کلیت به حقیقت تاریخ ایران می پردازد: حقیقت عارف قزوینی، مهدی باقری و تمام آدم های اطراف ... .

در ادامه ی نشست آزاد امروز، " روستای تجره "، از جمله روستاهای شهرستان ورامین معرفی شد. روستایی که جز بهنام عرب ها در جوادآباد می باشد. که دارای آثار تاریخی و فرهنگی بسیاری ست. از جمله :

مزار علی اکبر شاه ترک، تپه شغالی، قلعه یا کاروانسرای رضاخان علیدوستی، خانه های اربابی ایوب خان و ابراهیم علیدوستی مسجد و مکتب خانه که خانه ی قدیمی شبانعلی بوده و ... .

درباره ی روستای تجره در اینجا بیشتر بخوانید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, نمایش فیلم, ورامین, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

در نشست آزاد امروز فیلم مستند "مرغ سحر" نمایش داده شد. این فیلم اثری از مهدی باقری است

و ضمن اشاره به جایگاه  تصنیف مرغ سحر، به زندگی ملک الشعرای بهار و وضعیت تهران در دوران

مشروطه می پردازد.

پس از نمایش فیلم، روستای "یوسف رضا " توسط دو نفر از اعضای جمعیت به دوستان معرفی شد.

یوسف‌رضا از قدیمی‌ترین روستاهای شمالی ورامین است که نام عارف بزرگ نیمه دوم قرن سوم را

 به خود گرفته است و نام قدیمی آن «حصارنیاز» بوده است. محصولات کشاورزی روستا؛ غلات،

صیفی‌جات، کاهو و سبزیجات می باشد و دامپروری و مرغداری در این روستا رونق دارد.

اقوام ساکن در روستا  طایفه‌های بختیاری، هداوندخانی و تاجیک می باشد.

درباره ی روستای یوسف رضا در اینجا بیشتر بخوانید.

 

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, نمایش فیلم, ورامین شناسی, سازمان های مردم نهاد

روز یکشنبه اول مرداد، ساعت ۱۸ تا ۲۰ طبق اطلاع رسانی قبلی، دومین کارگاه آموزشی آشنایی

با شهرستان ورامین را برگزار کردیم. هدف این برنامه، آشنایی اعضا و شرکت کنندگان با شهرستان

 ورامین و مشخصه ها و ویژه گی های آن بود و در یک کلام؛ ما از شهرستان ورامین چه می دانیم؟

در ابتدا افراد شرکت کننده در کارگاه به ۳ گروه  ۲ نفره تقسیم شدند و هر گروه یکی از سه موضوع

زیر را انتخاب کردند:

۱) تاریخچه ی شهرستان ورامین.

۲) معرفی ۲ روستا از شهرستان ورامین.

۳) معرفی امکانات خدماتی شهرستان شامل تفریحی ـ آموزشی ـ بهداشتی و درمانی و ... .

گروه ها برای انجام تحقیقات منابعی مانند کتاب، بروشور، سایتهای مختلف و استفاده از اطلاعات یکدیگر

 را دراختیار داشتند.

هر گروه برای جستجوگری ۴۵ دقیقه و  برای انتقال اطلاعات بر روی برگه ۳۰ دقیقه فرصت داشت و درانتها هر گروه ۲۰ دقیقه  زمان داشت تا کار را برای سایر گروه ها به صورت شفاهی ارایه دهد.

دومین کارگاه آموزشی در ساعت ۲۰:۱۵ دقیقه به پایان رسید و تصمیم بر آن شد که هر گروه اشکالات و

اطلاعات موضوع انتخابی را تا شروع کارگاه سوم اصلاح کند.

 

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

دومین کارگاه آموزشی ورامین شناسی

با هدف شناخت حوزه ی کاری جمعیت زنان خورشید

زمان : یک شنبه 1 مرداد ۱۳۹۱ - ساعت 17 تا 19

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

موضوعات:

1- معرفی روستاهای شهرستان ورامین.

2- امکانات شهرستان ورامین. (اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و ...)

3- تاریخچه ی شهرستان ورامین.

از همه ی اعضا و علاقه مندان و سایر ان.جی.او های شهرستان،

دعوت به حضور می نماییم.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

مکان: دفتر جمعیت

زمان: یکشنبه ۱۱/۰۴/۹۱

روز یکشنبه، ساعت ۱۸ تا ۲۰، طبق اطلاع رسانی قبلی، کارگاه آموزشی ورامین شناسی را برگزار کردیم. هدف این برنامه، آشنایی اعضا و شرکت کنندگان با شهرستان ورامین و مشخصه ها و ویژه گی های آن بود. این که حیطه ی فعالیت جمعیت زنان خورشید، دارای چه خصوصیاتی است؟ و در یک کلام؛ ما از شهرستان ورامین چه می دانیم؟

شرکت کنندگان در ساعت تعیین شده در دفتر حضور پیدا کردند و برنامه با توضیحی مختصر و کلی از کارگاه قبلی که تقسیمات کشوری بود، شروع شد. سپس از شرکت کنندگان خواسته شد که گروه های چهار نفره ای تشکیل بدهند تا درباره ی ورامین، کاری گروهی و تحقیقی انجام دهیم. سه گروه تشکیل شد و قرار شد ورامین را بر اساس مشخصات جغرافیایی، روستاها، امکانات بهداشتی و رفاهی، جاذبه های گردشگری و تاریخی و ارگان ها و موسسات آن بررسی کنیم. البته از بین موضوعات بالا، سه موضوع؛ جاذبه های گردشگری و امکانات بهداشتی و رفاهی و ارگان ها و نهادهای این شهرستان توسط هر گروه به طور جداگانه کار شد و قرار گذاشتیم باقی موضوعات را در یک کارگاه دیگر بررسی کنیم.

گروه ها برای انجام تحقیق خود منابعی مانند کتاب، بروشور، سایت های مختلف و استفاده از اطلاعات یکدیگر را در اختیار داشتند. نتیجه ی کار هر گروه در یک کاغذ بزرگ ثبت شد و برای اطلاع باقی اعضا و علاقمندان که امکان حضور در جلسه را نداشتند، روی دیوارهای دفتر جمعیت نصب شد. برنامه به دلیل گستردگی موضوعات مورد بررسی تا ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه طول کشید و در انتها هر گروه، توضیحی مختصر درباره ی اطلاعاتی که به دست آورده بود به باقی شرکت کنندگان داد.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ایران شناسی, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

کارگاه آموزشی ورامین شناسی

با هدف شناخت حوزه ی کاری جمعیت زنان خورشید

زمان : یک شنبه 11 تیر ۱۳۹۱ - ساعت 18 تا 20

مکان : دفتر جمعیت زنان خورشید

از همه ی اعضا و علاقه مندان و سایر ان.جی.او های شهرستان،

دعوت به حضور می نماییم.

برچسب‌ها: ورامین, ورامین شناسی, ایران شناسی, جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد

زمان: جمعه 05/03/91

روستای باغخواص از نام عارف بزرگی به نام ابراهیم خواص برداشت شده، با فاصله ی تقریبی 10 کیلومتر با شهر ورامین. بر اساس آخرین سرشماری اعلام شده در کشور(1385) باغخواص دارای 628 خانوار و 2589 نفر جمعیت می باشد. شغل اصلی مردم کشاورزی و دامپروری است.

مکان های دیدنی آن شامل:

مقبره امام زاده زین العابدین از نوادگان امام موسی جعفر با معماری دوره قاجاریه می باشد.

یخچال و آب انبار که اکنون مخروب شده.

دانشسرای باغ خواص که اکنون اثری از آن نیست.

آشیانه لک لک ها و کوچه آشتی کنان.

مراسم آیینی عزاداری عاشورا با قدمتی بیش از یک قرن.

پیاده روی به سوی باغخواص در ساعت هفت صبح با تاکسی سواری از ابتدای جاده گل تپه به سمت باغخواص شروع می شود. تلاش برای ارتقای سطح آگاهی در همان ابتدای سفر با صحبت کردن با راننده تاکسی شروع می شود و گروه مان در روستای بین راه )حسین آباد کاشانی( پیاده می شود. آب انبار قدیمی روستای حسین آباد با درب آهنی بزرگش طاق باز بود و حالا تبدیل شده به آبشاری از زباله، مسجد روستا هم کنارش بود.

در روستا سرک کشیدیم. بعضی از کوچه ها توسط باغچه ای بلند شبیه بلوار شده بودند. در گشت و گذارمان بنای متروکه با طاق های گنبدی و ستون های ضخیم دیدیم، گویا انباری برای کشاورزان منطقه بود ، البته آن چه حالا مانده بود، ستون بود و طاق گنبدی. در پس کوچه های روستای حسین آباد مثل خیلی روستاهای این حوالی کوچه های تنگ و باریک کاهگلی به نام آشتی کنان بود، ما هم از آن گذشتیم.

در پس کوچه ای ، درب آهنی بزرگ آبی رنگی، خود را با عنوان (چای و قلیان) به دیگران معرفی می کرد. مغازه دار کناری گفت که این کاروانسرای قدیمیه.

آب کشاورزی روستا از کانال آبی تأمین می شود که از روستای احمدآبادکوزه گران به روستای باغخواص و بعد به این روستا می رسد. تقسیم آب بر اساس واحدی به نام سنگ است، و هر سنگ حدود پنج هزار تومان می باشد. آب کشاورزی در مسیرش از احمدآباد به حسین آباد کاشانی سرگذشتی دارد تا به روستای پایین دست برسد و این گرفتاری است که کشاورزان را همیشه به دنبال حل مشکل با خود همراه می کند. چاه از دیگر راه های تأمین آب در روستا است.کشاورزی روستا با خشک شدن قنات که از مادر چاه خیرآباد تغذیه می شده دیگر رونق قدیم را ندارد،کشت بادمجان و گوجه و طالبی از بیست وسه سال پیش همچنان ادامه دارد.

فعالیت اقتصادی دیگر روستا گاوداری است. گاوداری حاج مراد مهابادی و شریکش آقای غلامرضا مهابادی با 80 رأس گاو گوشتی، 10 رأس گاو شیری دورگه هلندی اسراییل از فرصت های اقتصادی روستاست. مردم روستا که به طور معمول در کنار دامشان زندگی می کنند شیرهای دامشان را به کارخانه شیر وارنا می فروشند . در این میانه حاج امیرحسین مهابادی با جمع آوری روزانه شیر اهالی رابط روستا و کارخانه است.

روستا دارای شورای روستا است ، شورای روستا سه نفره است و دهیار هم دارد. موجودی امکانات آموزشی روستا دبستان است و محصلین برای ادامه تحصیل به باغخواص می روند. حسین آباد کاشانی یک روستای مهاجر فرصت است، شاید دلیل عمده اش کمبود امکانات باشد!

از ابنیه های تاریخی و یادگاری های گذشته می توان به  کاروانسرای قدیمی که گویا سال 1347 توسط ارباب خواجوی برای همسرش در روستاتی قلعه بلند ساخته شده و به صورت متروکه است اشاره کرد. امامزاده زین العابدین که اکنون قبرستان اهالی هم در کنار آن است از بناهای قدیمی است که توسط آقای مجتبی تاجیک پسر حسن بزار آینه کاری شده است.

روستای بعدی مسیرمان روستای علی آباد فرسوده بود.با راهنمایی دوستی به منزل حاج اصغر قشقایی رفیتم.حیاط خانه گسترده با چهار باغچه که می توانی در ذهنت ترسیم کنی!! در هر باغچه حداقل سه درخت انار در کنار درختان انگور .بنای خانه با ظاهر امروزیش حیات داشت و این هم به خاطر علاقه حاج اصغر برای حفظ خانه ی پدری است.

حاج اصغر حوصله دارست و ماجراها را این گونه روایت می کند که علی آباد دو تا موتور آب کشاورزی دارد ، یکیش فعال است . آب کانال هم اگر بارندگی باشد خوب است ولی اغلب مشکل کم آبی داریم. کشت و کار مردم گندم و جو و پنبه است. در گذشته کشت اصلی مردم پنبه بود ولی حالا به دلیل کمبود آب کشاورزی و نبود نیروی انسانی برای برداشت پنبه بیشتر زمین ها زیر کشت جو و گندم است. یونجه وبلال هم بیشتر برای مصارف دامپروری کشت می شود. گلخانه های خیار و گوجه هم امروزه رونق یافته است.

روستا دارای مقاطع ابتدایی و راهنمایی شیفتی بر اساس جنسیت است و یک باب دبیرستان  پسرانه هم  دارد. علی آباد فرسوده سه کوره سفالگری داشته یکی از آنها کنار یخچال قدیمی بود. این روستا هم کوچه آشتی کنان دارد.

مسجد بقیه الله از بناهای قدیمی روستا است که مناره هایش خانه لک لک ها شده بود و(ما بر اساس گویش به آنها می گوییم حاج لک لک، چون قدیمی هامعتقد بودند که لک لک ها فصل کوچ می روند زیارت خانه خدا، قدیمی لک لک ها را دوست داشتند وبرایشان عزیز و تا حدودی مقدس بود؛ اگر کسی آزاری به لک لک می رساند در گمان آنها حتما پایش را می خورد.)

از دیگر بناهای قدیمی، حمام بود که حالا کاربری اش تغییر کرده و پایگاه بسیج شده بود. میدانگاهی روستا هم می گویند دورترها حدود دویست سال پیش قبرستان بوده. علی آباد فرسوده هم از جمله روستاهای بخش مرکزی شهرستان است که دارای شورای روستایی سه نفره می باشد. علی آباد فرسوده و باغخواص بیشتر مهاجر پذیرند، چون زمین ارزانتر است. توقف بعدی روستای اقبالیه است با عمارت قدیمی.

حالا دیگر در روستای مقصد یعنی باغخواص هستیم. نامش  ترکیب زیبای طبیعت و  ابراهیم خواص است. باغ های قدیمی که شاید در این فصل پر بودند از شکوفه های انار و خانه های که کوچه ها را لبریز عطر یاس می کرد . روستای باغخواص سرگذشتی دارد، هنر سفالینه آن بعد از حفارهای انجام شده در آن بیانگر ذوق و دانش مردم آن منطقه است که حمله ی مغول ها آن را نابود کرد، سفالینه هایی با نقش هایی از گل و بوته .

یخچال قدیمی روستا که حالا فقط نامی از آن مانده و بیانگر استفاده درست مردم از فصول سال بوده است. زمستان برای خودش اهمیت داشته و تابستان مزه سردی آن را در تنگ آب خنکت می چشی. شهرستان ورامین را شاید بشود با آب انبارهایش به دیگران معرفی کرد مثل بادگیرهای یزد. در کمتر روستای در این حوالی می روی که آب انبار نداشته باشد . هر جا مردمی زندگی را آغاز کردند به دلیل شرایط جوی هوا برای خود آب انبارهای ساختند تا هم در سایه آن آرام گیرند و هم آب شرب خنک و بهتری داشته باشند.

آب انبار به شکل هرمی ساخته می شد و یک عالمه پل داشت. پله های کوتاه و نزدیک به هم که از آن بالا صدای چک چک آب را بر روی آجرهای پخته می شنیدی. از همان ابتدا خنکی مرطوبی حالت را در گرمای تابستان دگرگون می کرد و وقتی می رسیدی زن ها و بچه های ده را می دیدی که تُنگ پر آب بر شانه، پله های را بالا می آیند و آخرین نفر درب آب انبار را می بست تا حیوان وارد آن نشود.  روستای باغخواص هم از این مهم مستثنی نبود ولی حالا ورامین خالی از آب انبار و یخچال است.

مسجد و مناره قدیمی روستا هنوز زنده است و پابرجا و البته به ثبت میراث فرهنگی رسیده و مرمت آن با امکانات امروزی(قیرگونی کردن سقف آن) . روستا یک مدرسه قدیمی دارد، مردم این دیار در گذشته دانش اندوزی برایشان اهمیت داشته است و امروزه نیز جز اندک روستاهای شهرستان است که نشریه محلی و سایت دارد.

از مراسم های ماندنی و قدیمی این روستا مراسم آیینی عاشورا است که در خبرهای مختلف خواندم که قرار است مراسم عاشورای باغخواص توسط صدا وسیما ضبط و پخش شود. معمولا در روزهای تاسوعا و عاشورا هئیت های مذهبی روستاهای همجوار هم به این روستا می آیند.

سفر یک روزه ی ما در ساعت 14 عصر به پایان رسید، با تشکر از همه ی دوستان و اهالی مهربان باغخواص.

در صورت تمایل می توانید گزارش تصویری این سفر را در گالری تصاویر ببینید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ورامین شناسی, سازمان های مردم نهاد, ایران شناسی

زمان: جمعه 05/03/91

در صورت تمایل می توانید گزارش کامل این سفر را در گزارشات سفر و بازدید بخوانید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ورامین شناسی, سازمان های مردم نهاد, ایران شناسی

پیاده روی به روستای باغ خواص ورامین (مسافت 10 کیلومتر)

مکان های دیدنی: امامزاده،یخچال و آب انبار،مسجد و مناره، مدرسه قدیمی و دانشسرای باغ خواص، کوچه آشتی کنان و آشیانه لک لک ها.

زمان : جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱ - ساعت 6:30 صبح.

مکان : ابتدای شهرک مدرس (گل تپه)

نفری ۵۰۰۰ تومان.

وعده ناهار سبک و لوازم شخصی مثل لیوان و ... همراه داشته باشید.

می توانید اطلاعات مربوط به باغ خواص را از این وب سایت مشاهده نمایید:

وب سایت خبری،فرهنگی شهرک باغخواص

برچسب‌ها: ورامین, ورامین شناسی, ایران شناسی, جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد

مکان: احمد آباد کوزه گران

زمان: جمعه 15/02/91

با هماهنگی قبلی بین دوستان و اطلاع رسانی از طریق وبلاگ جمعیت و پیامک و تماس تلفنی با اعضای جمعیت، قرار شد همگی ساعت 7 صبح در ابتدای جاده ی قاسم آباد ورامین، جمع شویم. باران بهاری به زیبایی ِاین روز اضافه کرده بود.

مسافت حدود 5 کیلومتر پیاده روی را در زیر بارانی که گاهی می بارید و گاهی قطع می شد، پیش رو داشتیم. در هر دو سمت جاده علاوه بر سوله های گاوداری و کارگاه های صنعتی و ساختمانی، زمین های کشاورزی پوشیده از گندم و جو و یونجه بود. هیچ قطعه زمینی خشک و بایر رها نشده بود و همگی زیر کشت بودند. در نیمه های راه از یک بنای قدیمی که اهالی به آن قلعه قدیم می گفتند بازدید کردیم. قلعه ای خشتی و بسیار زیبا با اتاق های تو در تو و گنبدها و طاقچه های قدیمی که به زیبایی هر چه تمام تر، زیر باران خودنمایی می کرد.

دوباره به مسیر ادامه دادیم تا حوالی ساعت 9:30 دقیقه به روستای احمدآباد کوزه گران رسیدیم. کمی در خیابان اصلی روستا پیش رفتیم. فضای سبز و گل کاری های جلوی هر خانه، نظرمان را به خودش جلب کرده بود. قبلاً از طریق تماس تلفنی با آقای محمدحسین محسنی، یکی از اهالی قدیمی روستا و از جمله مهم ترین کسانی که در حال حاضر به کار تولید سفال و کوزه گری مشغول هستند، هماهنگ کرده بودیم تا در این سفر به عنوان راهنما در کنار ما باشند.

آقای محسنی طبق قرار قبلی با رویی گشاده به استقبال ما آمدند. تصمیم گرفتیم از کارگاه های قدیمی کوزه گری در روستا دیدن کنیم. این شد که به همراه ایشان به یکی از این کارگاه ها سر زدیم، در طول بازید، آقای محسنی بر اساس اطلاعات خودشان، از وضعیت روستای احمدآباد و این که چرا لقب کوزه گران گرفته است، شرح خلاصه ای دادند:

این روستا از سال 1325 خورشیدی، تا امروز در زمینه ی تولید چینی و سفال فعالیت داشته است، در آن سال ها فردی به نام بمانعلی به همراه 2 نفر دیگر از شهر نطنز به جا می آیند و شروع به تولید نعلبکی می کنند و میزان تولیدشان را آنقدر بالا می برند که قیمت نعلبکی آن زمان را که 4 تومن و 5 زار بوده است به 3 تومن می رسانند، به همین دلیل در آن دوره، کوزه گران روستای احمدآباد از دستمزد و معیشیت خوبی برخوردار بودند و شغل آن ها بسیار پررونق بوده است. در آن زمان به دلیل این که لوله کشی آب نبوده است، تولید کوزه و سفال برای جابجایی آب و مصرف آن بسیار کاربرد داشته و از این روستا برای رودهن، بومهن، رباط کریم، شهریار و گرمسار کوزه می برده اند.

از کارگاه های قدیمی آن زمان، هنوز هم 3 کارگاه باقی مانده است و در حال حاضر 3 نفر در روستا به نام های آقایان محسنی، تقی زاده و تاجیک، مشغول به تولید کوزه و سفال هستند، البته امروزه بیشتر تولید آن ها گلدان سفالی است. دلیل اصلی رونق کوزه و سفال در احمدآباد، وجود بهترین نوع خاک رس، برای کار سفالگری در زمین های این روستا است.

آقای محسنی می گفتند که در بخش هایی از روستا مثل ریم و باجک، در طی خاکبرداری هایی که انجام داده اند، در ارتفاع 4-6 متری زیر زمین، آثار اسکلت انسان و خرده های سفال پیدا شده است که نشان دهنده ی قدمت چند هزار ساله سفالگری در این منطقه است. عمر این قطعه های باقی مانده را 4500 سال تخمین زده اند و گفته می شود یک کوزه هم در حوالی چشمه علی پیدا کرده اند که قدمتش به 7000 سال می رسد.

در قدیم، جهیزیه عروس دارای ظروف سفالی زیادی بود و رسم بود که برای هر عروس یک کوزه به اسم " تنگ عروس " هدیه می دادند که تا سالیان دراز آن را به عنوان یادگاری نزد خود نگهداری می کرد. روستای احمدآباد با مساحت مسکونی حدود 10 هزار متر، تعداد 500 تا 600 خانوار را در خود جای داده است که اکثرا به کار کشاورزی مشغولند. صنعت کوزه گری نیز به دلیل کاربرد کم این محصولات و گران شدن مواد اولیه ی تولید و بالا رفتن هزینه ی دستمزد کارگران و سوخت کارگاه ها از رونق افتاده و تولید آن ، آن چنان که باید، مقرون به صرفه نیست.

کوره های پخت سفال در ارتفاع پایین تر از سطح زمین ساخته می شدند تا در زمستان گرم و در تابستان خنک باشند. این کوره ها در دو طبقه ساخته می شدند و به شکل استوانه ای با قطر 3 متر و 80 سانتی متر و ارتفاعی به طول 1 متر و 80 سانتی متر از جنس خشت بودند. در زمان های قدیم میزان کار به طوری بوده که شب ها، همزمان 6 تا 7 کوره روشن بوده و دود حاصل از آن ها تمام روستا را فرامی گرفته است. دمای کوره ها هم حدود 900 تا 1000 درجه سانتی گراد است.

مواد به کار رفته در ساختن چینی با سفال متفاوت است. در ساختن چینی از خاک رس و سنگ چخماق (کائولن) و بلور (جلادهنده) و سرب سوخته استفاده می کنند. برای لعاب سبز رنگ هم به مخلوط بالا کمی توفال (براده ی مس) اضافه می کنند که لعابی به رنگ سبز چمنی به دست می آید. در کوزه هایی که در همدان تولید می شود و لعاب فیروزه ای رنگ یا بنفش مایل به کبود دارند، از مخلوط خاک رس و کائولن و بلور و قلع استفاده می کنند. برای لعاب هم از توفال لاجورد به جای براده ی مس استفاده می کنند که اگر مقدار آن کم باشد فیرزوه ای می شود و اگر زیاد باشد به رنگ بنفش مایل به کبود در می آید. اگر ظروف برای نگهداری آب و ماست و مربا و غیره کاربرد داشته باشد، هر دو طرف آن را لعاب می دهند.

در زمان های قدیم برای سوخت کوره ها از چوب سفید ( درختان صنوبر یا تبریزی ) استفاده می کردند که موقع سوختن ایجاد دود نمی کنند و از این طریق رنگ ظروف لعابی تیره نمی شود. در حال حاضر هم برای کوره ها از نفت سفید یا گاز استفاده می کنند تا جلای ظروف حفظ شود. در حال حاضر تولید کوزه و سفال و گلدان، به دو روش دستی و ماشینی انجام می شود که البته روش ماشینی آن به دلیل زمان و هزینه ی کمتر، مورد توجه بیشتری قرار دارد. روش کار به این صورت است که ابتدا گِل مورد نظر را آماده می کنند و بعد، آن را به وسیله ی ماشین یا توسط چرخ و استاد سفالگر، شکل می دهند. در هر دو روش داشتن مهارت و دقت و سرعت، اهمیت بسیار زیادی دارد.


ابتدا خاک رس مناسب را در قسمتی از کارگاه که سرپوشیده است، دپو می کنند، (آقای محسنی گفتند که ما 30 نوع خاک رس داریم!) به این قسمت اصطلاحا آخور می گویند، خاک رس جمع شده، آرام آرام با قطره های آب مخلوط می شود و در طول چندین روز، خاک از اطراف آخور، توسط کارگرها جمع شده و به وسط آن ریخته می شود تا به این وسیله خوب مخلوط شده و خمیر چسبناکی به دست بیاید. در زمان تولید، از گل آماده شده برداشته و بسته به میزان شلی یا سفتی، آن را چندین بار ورز می دهند. البته اگر روش ماشینی باشد، گل را در دستگاهی به نام گل ساز که شبیه چرخ گوشت بزرگی است، می ریزند تا به میزان لازم در آن مخلوط شده و خوب ورز بخورد.

بعد از آن گل را به قسمت های کوچک تقسیم می کنند که در روش ماشینی، گل ها به اندازه ی چونه ی خمیر نانوایی است، بعد یکی یکی آن ها را در دستگاهی که به آن اصطلاحاً قالب می گویند، می اندازند. این دستگاه به سرعت، گل را به شکل گلدان در می آورد. استفاده از گازوییل و یک ماده شیمیایی به نام اسید استریک، در این دستگاه برای جلوگیری از چسبیدن گل به قالب و حفظ حالت یک دستی در گلدان های ساخته شده و ضایع یا پلیسه نشدن آن ها بسیار مهم است.

در روش دستی هم گل را بعد از لگدمالی، روی تخته ای که اصطلاحا به آن گل مال می گویند، گذاشته و مجدداً ورز می دهند و به چند قسمت شبیه کله قند تقسیم می کنند و بعد استاد سفالگر پشت چرخ سفالگری اش نشسته و آن گل را با مهارت بسیار زیادی به شکل کوزه، گلدان و غیره تبدیل می کند. از جمله وسایلی که در این کار مورد استفاده هستند ورزده و دستاب می باشند که دستاب کاسه ای پر از آب و گل است که کاربردهای زیادی از جمله صیقل دادن و چسباندن و غیره در این کار دارد. سپس ظروف آماده شده را بسته به تعداد آن ها و میزان درجه ی مورد نیاز برای پخت، توی کوره می چینند.  احیاناً اگر ظرفی هم زیاد حرارت ببیند به رنگ تیره در می آید که اصطلاحاً به آن می گویند سوخته است.

خانواده ی آقای محسنی با صبر و علاقه در طول تمام مدت همراه ما بودند. پسر آقای محسنی (علی محسنی) هم چندین بار در مهد کودک های مختلفی در ورامین به بچه ها ساختن حیوانات مختلفی از گل رس را یاد داده بودند. ایشان برای ما هم چند حیوان زیبا را با سرعت و مهارت خاصی درست کردند. همچنین خانواده ی آقای محسنی، باغ بسیار زیبا و پرگلی داشتند که درختان انگور، انار، انجیر و گردو و انواع گل های رز و کاکتوس داشت.

بعد از آن آقای علی محسنی به همراه پدرهمسرشان (آقای بهادری) که مینی بوس داشتند، ما را میهمان کردند و از ما خواستند که در طول مسیر برگشت از ماشین آن ها استفاده کنیم. گروه به همراه ایشان به دفتر جمعیت آمدیم و حالا آن ها میهمان ما بودند. درباره ی جمعیت و فعالیت های آن توضیح کوتاهی به میهمانان دادیم و با میوه از آن ها پذیرایی کردیم و ناهار مختصری در دفتر خوردیم. برنامه در ساعت 17 عصر به پایان رسید و اعضای گروه هر کدام به خانه های خود رفتند.

با تشکر فراوان از همه ی عزیزانی که در این سفر کوتاه، یار و همراه ما بودند.

در صورت تمایل می توانید گزارش تصویری این سفر را در گالری تصاویر ببینید.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ورامین شناسی, سازمان های مردم نهاد, ایران شناسی

مکان: احمدآباد کوزه گران - ورامین

زمان: جمعه 15/02/91

قلعه ی قدیمی در مسیر جاده ی قاسم آباد - احمد آباد

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, ورامین, ورامین شناسی, سازمان های مردم نهاد, ایران شناسی

مکان: دفتر جمعیت

زمان: دوشنبه ۱۱/۰۲/۹۱

نشست آزاد امروز با نمایش یک فیلم مستند با عنوان "زمین چگونه ما را به وجود آورد؟ " برگزار شد. در این مستند به نقش آب، باد و آتش در شکل گیری کره زمین و تمدن های بشری پرداخته می شد و دریچه های تازه ای در نگرش ما نسبت به زندگی و نقش عوامل طبیعی در آن، ایجاد می کرد.

برچسب‌ها: جمعیت زنان خورشید, نمایش فیلم, ورامین, سازمان های مردم نهاد, ورامین شناسی

 

پیاده روی به روستای احمدآباد کوزه گران (مسافت ۵ کیلومتر)

بازدید از کارگاه کوزه گری، امامزاده، قلعه و بافت روستا.

زمان : جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ - ساعت ۷ صبح.

مکان : ابتدای جاده قاسم آباد.

نفری ۵۰۰۰ تومان.

وعده ناهار سبک و لوازم شخصی مثل لیوان و ... همراه داشته باشید.

آدرس:     از ورامین : بعد از صادقعلی - ابتدای جاده قاسم آباد.

             از تهران : بعد از میدان ولیعصر - ابتدای جاده ی قاسم آباد.

برچسب‌ها: ورامین, ورامین شناسی, ایران شناسی, جمعیت زنان خورشید, سازمان های مردم نهاد